NECATİ DOĞRU

Yedi senedir yeni kavramlar uyduruluyor. Doğu derinliği, batı perspektifi, Müslüman muhafazakâr, yeni Osmanlı, ılımlı İslam, sıfır sorun, demokratik açılım. Bunlar muskalaştırılmış kavramlar.

Kulağa hoş geliyor.

İçleri ise boş.

Cumhurbaşkanı’nın “tarihi fırsat” diye ilan ettiği Başbakan’ın “ülke için siyasi risk alıyoruz” diye arka verdiği, İçişleri Bakanı’nın adına “Demokratik Açılım” diyerek önemsettiği kavramın içinde ne olduğu bir türlü anlaşılamadı. Ortaya; “timsahla dolu nehirde yüzerek karşıya geçmeye çalışan insanın” çaresizliğine benzer bir tablo çıktı.

Demokrasi yüzmeye çalışıyor.

Timsahlar ise çok aç.

Demokratik açılımcılar; bu ülkede hemen herkesin yürekten isteyeceği “Akan kanın durması” nı sağlamak için yola çıktıklarını söylerken diğerleri; “halk isyanı başlatmak, katilden kahraman yaratmak ve Kürtlerin önderi” diye kabul ettirmek dayatmasına geçtiler.

Biri yüzmeye çalışıyor.

Diğeri aç timsah!

Açılımcı nehri nasıl yüzecek.

Yutulmadan nasıl karşıya geçecek.

Buradan barış nasıl çıkacak!

Nitekim şu anda durum feci! Açılımdan çıka çıka PKK üniforması giydirilmiş, lüks Jeep’lere bindirilerek, ellerinde 9 maddelik mektuplarla Kandil’den Habur Kapısı’na indirilmiş 20-22 yaşındaki gençlerin, sınırda savcılara verdiği ifadelerdeki tutanaklara; “Sayın Abdullah Öcalan, Kürt Halk önderidir...” cümlesinin yazılmasını dayatmaları çıktı.

Açılım buysa!

Şehit babası diyor ki:

Lanet olsun!.

Oğlumu vuranların adamlarını sınırda ellerinde Abdullah Öcalan posterleri taşıyarak törenle, tantanayla, zılgıtla karşılattınız. Karşılayanları seyrettiniz. Savcılar, nazik durum kabul edip 8 dakikalık ifadeler alarak onları salıverdi. Onlar yarın öbür gün Ankara’da üzerlerinde PKK üniforması elbiselerle Büyük Millet Meclisi oturumuna da gövde gösterisi için gelecekler.

PKK Meclis’te!

TV’lerde canlı yayın!

Parçalanan Türkiye!

PKK militanlarını törenle karşılayan Türkiye’de; bundan böyle Türk Kürt’e, Kürt de Türk’e ayrı gözle bakmaya mecbur edildi.

Türkiye bölündü.

Şehit babası haklıdır.

***

Açılım kavramının da içi boşmuş! Dolu olsaydı, meydan timsahlara kalmazdı. Bugüne kadar çözüm çıkmasa bile belirtileri çıkardı. Bugün açılımından sadece sinsi taktikler çıktı. PKK demokratik açılım sürecini “Abdullah Öcalan’dan bir Kürt Mandela’sı” çıkartma ve 26 yıllık PKK terörist harekâtını, şimdi Anadolu’da “halk isyanına” dönüştürerek 30. Kürt isyanını gerçekleştirme kıvamına getirdi.

Mandela, terörist değildi.

Silahlanmamıştı.

Katil olmamıştı.

Kendisini Lenin’e ve İsa’ya benzetmiyordu. Abdullah Öcalan gibi “Lenin’den daha iyi örgütçüyüm ve etrafına en çok inanmış toplayan İsa’dan daha etkiliyim” diye özetleyeceğim şişinmeler içinde olmamıştı..

Mandela Gandhi’yi örnek aldı.

Demokratik mücadele verdi.

Abdullah Öcalan, terörist.

Toplumun çoğu onu katil sayıyor.

Ve demokratik açılım; “katilden halk önderi çıkartma” duvarına gelip dayanmış bulunuyor.