Biz de bu bahis işlerinden biraz anlıyoruz.. Herkes bizi gazeteden aldığımız maaşla geçiniyoruz zanneder..

Aslında gazete olayı tezgâhın adı.. Biz şans, talih, kader, kısmet üzerine ciro yaparız.. Allah razı olsun tavlayı icat edenlerden..

İnsanın aklına “bahse girmek” gibi bir aykırılığı düşürenlerden..

UYARDIM AMA..
Baktım ki Reha’nın halleri hal değil..

Kardeş sen bu işte biraz aşırı gidiyorsun galiba, şeklinde imâlı cümlelerle uyardım kendisini yaramadı..

Diyeceksiniz ki niye doğrudan söylemedin?

Söylenmez ki.. Reha arkadaşım, kankam olabilir ama sonunda benim de potansiyel müşterim.. İleride sebepleneceğim bir kaynağı niye kurutayım ki?

Hem gözü kararmışları durdurmak zor iştir..

Bir gazeteci ağabeyimiz vardı, kendi kendine gaza gelenlerden..

Oturdukları sitenin yönetim toplantısına katılmış.. Başkan söz almış.. Aidatlarını zamanında ödemeyenlerden şikâyet etmiş..

Lafın gidişatı çoğul ama ödemeyen tek kişi..

Bizim gazeteci ağabey gaza gelmiş.. “Ödemeyeni kulağından tutup atalım arkadaş..” mealinde özlü sözlü bir konuşma tutturmuş..

O böyle atıp tutarken, yanında oturan yakın bir arkadaşı da ceketini eteğinden çekip “İstersen sen bu meselenin üzerinde çok durma..” diye fısıldıyormuş..

Çünkü başkanın isim vermeden söz ettiği tek site sakini, bizim gaza gelen gazeteci ağabeyimiz..

O toplantıdan kalma “İstersen sen bu meselenin üzerinde çok durma..” cümlesi ise ince ayarlı diplomatlık performansını gösteriyor..

Benim de Reha’ya karşı duruşum buydu..

İnce ayar yapalım dedim.. Tutmadı.. Nezaket gösterelim dedik, küfür yedik..

Pazar günkü kazancımız budur..