A.K. adlı genç kadınla H.K. adlı erkek, görücü usulüyle tanışıp evlendiler. Genç çift, kocanın ailesinin yanında yaşamaya başladı. Bir süre sonra da aralarında anlaşmazlık çıktı. H.K, karısına ‘Dört karı alırım’ deyince A.K. de kocasına hakaret dolu sözlerle karşılık verdi. Bir süre sonra çiftin arasındaki geçimsizlik daha da arttı, koca, karısından boşanmak için mahkemeye başvurdu.

Ancak yerel mahkeme, çiftin arasındaki geçimsizliği ve kocanın karısına ‘Dört karı alırım’ demesini boşanma nedeni saymadı ve davayı reddetti. Bunun üzerine karar, davacı koca tarafından Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nde temyiz edildi. Yargıtay, yerel mahkeme kararını oybirliği ile bozarak çiftin boşanmasına hükmetti. Yargıtay kararı özetle şöyle:

‘Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacının bağımsız ev temin etmediği davalı karısına ‘Dört karı alırım’ şeklinde sözler sarfettiği, davalının da davacı kocasına hakaretamiz sözler sarfettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri, birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine rağmen, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.’