ABD hükümeti ve kongreye tavsiyelerde bulunmak üzere kurulan United States Commission on International Religious Freedom’un 2013 Yıllık Raporu’nun Rusya’daki dini özgürlüklere ayrılan bölümünde Gülen ile ilgili bir tespit de yer aldı. Raporda “2009 yılında Adalet Bakanlığı, aşırılık konusunda dini materyalleri kontrol etmek üzere bir Bilimsel Danışma Kurulu oluşturdu. Belirtildiğine göre, 2012 itibarıyla Rus devleti, üyelerinden büyük bölümü Türk İlahiyat Alimi Fethullah Gülen’in metinlerinin aşırı (extremist) olmadığı yönünde oy kullanmalarından sonra artık kurula başvurmuyor.

TÜRKİYE ÜÇÜNCÜ GRUPTA

1998 yılından bu yana hazırlanan rapora Türkiye ilk olarak 2008'de “Gözden Geçirilen Ülke” olarak dahil edilmişti. 2009'da “İzleme Listesine” alınan Türkiye ilk kez 2012’de “Özel Kaygı Duyulan Ülkeler”den biri olarak gösterilmişti. Türk Dışişleri Bakanlığı, geçen yılki bu rapora sert tepki gösterip ve "Bu rapor bizim için yok hükmündedir" ifadesi açıklaması yaparken bu yıl yeniden daha iyi konumdaki üçüncü gruptaki “Diğer ülkeler ve izlenen bölgeler” arasına alındı.

RUSYA LİSTELERDE TÜRKİYE’DEN KÖTÜ DURUMDA

Raporda ülkeler üç kategoride sıralandı.
Birinci kategori dini özgürlükler üzerine sistematik, sürekli ve şiddetli baskı uygulayan “Özel Endişe Uyandıran Ülkeleri” içerirken, ikinci kategori birinci kategorinin eşiğinde bulunan ülkeleri kapsıyor. İkinci Grupta Rusya da bulunuyor. Türkiye’nin bulunduğu “Diğer ülkeler ve izlenen bölgeler” listesinde Bahreyn, Bengladeş, Belarus, Etyopya, Venezuela ve Batı Avrupa yer alıyor.

SAİDİ NURSİ’NİN GÖRÜŞLERİ ŞİDDET İÇERMİYOR

Raporda dini özgürlükler açısından ikinci grupta yani Türkiye’den kötü durumda bulunduğu belirtilen Rusya’nın, “Türk Müslüman Din Alimi Said Nursi’nin talebeleri gibi şiddeti savunduğu ya da şiddete başvurduğu konusunda bilgi bulunmayan akımlara” aşırılık yasalarını uygulaması eleştirildi.
İkinci grupta bulunan Azerbaycan ile dini özgürlüklerin “şiddetli ihlale uğradığı” belirtilen birinci gruptaki ülkelerden Türkmenistan ve Özbekistan’da Saidi Nursi’ye yakınlık duyanlara yönelik takibatların sıralandığı raporda bu grubun şiddeti savunmadığı ve başvurmadığına birkaç kez vurgu yapıldı.