-Alişan, son günlerde hep aynı açıklamayla gündemdesin; "Ben varoş çocuğu değilim".. Neden sürekli bu konuda görüş belirtmek ihtiyacı hissediyorsun?

Herkes aynı şeyi soruyor, ben de cevaplıyorum. Hiç varoş çocuğu olmadım. Aslım Bingöllü; ama İstanbul'da doğup büyüdüm. Sağ olsun bu imajın üzerime yapışıp kalmasına da sebep olan kişiler bellidir; sevgili Mahsun Kırmızıgül ve rahmetli Hilmi Topaloğlu. Prestij'e ilk girdiğimde Mahsun Kırmızıgül'le Hilmi Topaloğlu beni karşılarına alıp "Nesin, kimsin?" gibilerinden sorgulamaya başladılar. Deştikçe deşiyorlardı. Ancak benim anlatacak bir hikayem yoktu. İkisi de "Oğlum sen böyle bir yere gelemezsin. Seni halkın gözünde acındırmamız lazım. Varoş bir hikaye gerekli sana. Yoksa benimsemez halk seni. İstanbul'u unut. Sen Bingöl'de yaşadın. Baban minibüs şoförü. Sen de onun muavinisin ve yolculara türkü söyleyerek bahşişini topluyorsun. Kıt kanaat geçiniyorsunuz. Çok acılar çektin. Bu sensin ona göre.. Biz de arkanda olup, böyle diyeceğiz" dediler. Oysa benim babam inşaat mühendisiydi. Annemin ise babası çok zengindi. Özel okullarda okumuştum ve hiç para sıkıntısı çekmemiştim. Yazlarımı yazlıkta geçirirdim falan. "Yok" dedim "Olmaz ağabey, kimseyi kandıramam. "

Şu bir gerçektir; Mahsun Ağabey ve Özcan Deniz hep bu hikayelerle bir yere geldi. Varoş edebiyatını çok yaptılar. O dönem öyleydi, ama şimdi halk yemiyor yalanı.

-Paran var, şöhretsin, üstelik yakışıklısın da.. Hayata bu kadar artıyla devam etmek seni zaman zaman şımartmıyor mu?

Tam tersi bazen utandırıyor. Altımdaki son model BMW'yle otobüslerin yanından geçmek beni mahvediyor mesela. Tıkış tıkış ayakta duran insanları görünce yüreğim eziliyor. Bu yüzden arabamın camlarını siyah yaptırdım ya. O insanların sayesinde para kazanıyorum çünkü.

-Hala ailenle mi yaşıyorsun?

Hala ailemle birlikte yaşıyorum. Ev dışında bir yerde asla kalmam. Her gece evime dönerim. Annem de babam da gittiğim yerden beni saat başı ararlar zaten. Onlardan hala çok korkuyorum. 28 yaşındayım, annemden harçlık alıyorum. Bak, cebimde 30 milyon lira var. Kredi kartım da cebimde ama bol keseden harcamam yasak. Çünkü eve ekstreler geliyor. Annem kulağımı feci çeker sonra. Ha ha ha..

-Evlenince ne olacak, ailenin yanı başında mı devam edeceksin hayatına?

İşte o zaman evimi ayıracağım. Ama onların ne düşündüğü yine benim için önemli olacak. Örneğin namus herkes gibi bizim için çok önemlidir. Evleneceğim kızın hanım hanımcık olmasını isterim. İlk erkeği olmalıyım. Aynı meslekten biriyle asla evlenmem. Hatta çalışmasını bile istemiyorum. Evde otursun. Bana zaman ayırsın.

-İnanç konusundaki düşüncelerini öğrenebilir miyim?

Her sabah evden çıkmadan evvel dört rekat namaz kılar, besmele çekip, güne öyle başlarım. Cuma namazlarını hiç kaçırmam. O saatlerde dizi çekimlerim varsa iptal ettiririm. Bu sene annem ve babamı yanıma alıp hacca gideceğim inşallah. Genç yaşta hacı olacağım. Yaşlanınca bazı şeylerden pişmanlık duyup Kabe'de tövbe etmektense gençken daha fazla hayır işleyerek doğru yola girmek istiyorum. Sadece ben böyle değilim. Başka bildiğim sanatçılar da son günlerde maneviyata dönüş yapmaya başladılar. Çünkü bizler yalnız insanlarız. Para, şöhret bunlar hep gelip geçici. Bankada bolca mevduatınız, yatınız ve katınızın olması sizi bir süre sonra mutlu etmiyor. Ölümlüyüz, sadece bu dünya için değil, Ahiret için de çalışmalıyız ve ibadetlerimizi yerine getirmeliyiz. En azından ben ailemden öyle gördüm. Her ikisi de beş vakit namaz kılarlar ve hep dua ederler. Yolumuz budur.