Araştırma kapsamında, Ankara’da, Kadın Sığınma Evi’nde kalan, 3’ü okuma yazma bilmeyen, 2’si okur-yazar, 9’u ilkokul, 4’ü ortaokul, 1’i lise ve 1’i de üniversite mezunu toplam 20 kadınla yüz yüze görüşme yapıldı. Balkondan atılan, kezzapla yakılan ve daha birçok eziyetle karşılaşan kadınların bazılarının fiziksel şiddetin etkilerini uzun süreden beri taşıdığı görülürken, aile içi şiddetin psikolojik sonuçlarının çok daha fazla hissedildiği ortaya çıktı. Görüşmede huzursuz ve çekingen olan kadınların bir çoğunun, fiziksel şiddetten çok küfür ve hakaretleri rahatsız edici bulması dikkat çeken bulgular arasında yer alıyor.

  Kadınların çoğu fiziksel şiddete zamanla alıştıklarını ancak sözel şiddeti hazmedemediklerini ifade ederken, “O kadar dövüyordu, ama bir de küfretmiyor muydu, bunu kaldıramıyorduk’’ tarzındaki ifadelerin hemen hemen tüm kadınlar tarafından kullanıldığı görüldü. Görüşme yapılan kadınlardan bazılarının gördüğü şiddetle Allah’ın kendisini imtihan ettiğini düşündüğü de ortaya çıktı. Kur’an-ı Kerim okuyarak rahatlamaya çalışan kadınların, bu şekilde huzur bulduğu, şiddet uygulayan kocalarının değişmesi ve kendilerine dayanma gücü verilmesi için de dua ettikleri belirlendi. Kadınların çoğu sabrederek sıkıntılı günleri aşacağına inanıyor.

Doç. Dr. Öznur Özdoğan, insanların acılarla baş edebilmede dini kaynaklardan yardım almasının doğal bir durum olduğunu ifade ederek şunları söyledi: “Şiddete maruz kalan kadınlar, sabır değerini yaşamada, hoşgörüde, çocuklarına bakabilecek gücü bulabilmede, umudunu canlı tutmada, affedebilmede, Kur’an’ın, Peygamberimizin ve Anadolu bilgelerinin yaklaşımlarından beslenmektedirler.”
(STAR)