RUHAT MENGİ

"ASLANCA" BİR MÜCADELE!

Nereden mi belli, bence Fehmi Koru’nun geçen Cuma günkü yazısından...Herşeyden önce yazının “Sırada kimler var” başlığı çağrışım yapıyor. Burada söz ettiği medya patronunun kim olduğu verdiği “cep telefonu şirketi” ipucundan da belli,
zaten daha önce Taraf’ta açıkça yazıldığı için de biliniyordu.

Bu cep telefonu şirketi sahibi patron askerlerle görüşmüş, onlar “kendi çizgilerinde yayın yaptırdığı için patronu kutlamış”, bunları tekrarlıyor ama asıl önemli olan nokta Fehmi Koru ve Taraf’ın yazdıkları veya ima ettikleri kesim ve isimlerin kısa süre sonra “bir operasyona kurban gidiyor” olması...

Nasıl oluyorsa oluyor, onlar her şeyi herkesten önce haber alıveriyor.

Buradaki bir enteresanlık da Fehmi Koru’nun bu söz konusu “cep telefonu şirketi, gazete ve TV sahibi” patrondan başlayarak diğer medya patronlarını da işin içine katma çabası... Yazısında adeta onlara bir “gözdağı verme” havası seziliyor.

Sözüm ona kendi bulunduğu yayın grubunun patronunun da “Jandarma Genel Komutanlığı’nda görüşmeye çağrılıp çağrılmadığını” sorarak başlamış ve sözü “ülkenin en büyük medya grubunun patronuna ve diğerlerine” getirmiş...

“Acaba onlar da çağrıldı mı?”

Elbette Jandarma’nın, askerin gazete patronlarını veya genel yayın yönetmenlerini görüşmeye davet etmesi çok olağan bir durum değildir ama örneğin bazı gazetelerin, TV’lerin orduyu kışkırtmak için gösterdiği özel gayretleri, verilen yanlış bilgilerle halkta orduya karşı yanlış izlenimler yaratılmasını görüşme ya da terörle ilgili bilgilendirme yapmak için genel yayın yönetmeni ve patronlarla nadiren görüşmeleri hiç olmayacak bir durum mudur?

Mutlaka “cep telefonu şirketi sahibi” ile yapılan görüşme benzeri bir konuşma mı olmalıdır? Yine elmalarla armutlar aynı küfede durumu... (İyi ki ismim ordunun sevmediği yazarlar listesinde de rahatça yazıyorum yahu!)

SİZİN DE GÖREVİNİZ!

Asıl önemli cümleler ise Koru’nun yazısının sonlarına doğru (her nasılsa diğer patronlarla da görüşüldüğünden emin şekilde yazmış): “Umarım görüşme yapılanların hiç değilse birinin aklına basının özgür olduğu, gazetecilerin bağımsızlıklarına düşkünlüğü gelmiş ve kendilerine politik çizgi çizmeye çalışanlara gerektiği biçimde tepki vermişlerdir. Sivillere karşı aslanca sürdürdükleri yayınlara karıştırmama mücadelesini kendilerini hesaba çekmeye kalkışan sivil olmayanlara karşı neden vermesinler ki?”

Burada “sivillere karşı”daki

“siviller” ile sürekli olarak halkı hoşlanmadığı medya kesimine karşı

boykota çağıran Başbakan, “aslanca sürdürdükleri mücadele” ile de bu çağrılara “yandaş olmayan medyadan gelen tepkiler” kastediliyor.

“Aslanca” benzetmesi bir alay içeriyor maalesef. Sanki sivil Başbakan’ın boykot baskısına tepki verilmemeliymiş ya da gereksiz olduğu halde fazla tepki veriliyormuş gibi...

Oysa Fehmi Koru’nun kendisi de bir gazeteci olarak, aynen askerin medyaya müdahalesine karşı çıktığı oranda diğerine de karşı çıkmakla yükümlüdür. Biri yanlış yapınca karşı çıkar, diğerine susarsa veya tepki gösteren basınla alay ederse olmaz. Örneğin ben her ikisine de karşı çıkıyorum, asker de bilgilendirmesini yazılı olarak yapsın, özel görüşmeye çağırmasın (Genelkurmay bazı gazetecileri -seçerek- uçakla Güneydoğu’yu gezmeye götürdüğünde de saçma bulmuştum açıkçası), Başbakan da asla halkı medya boykotuna çağıramayacağını bilsin.

Fehmi Koru’nun bu boykotlara kızan bir yazısına neden rastlamadık?