DİSK Basın-İş Sendikası Türkiye'de gazetecilerin çalışma koşulları ile özlük haklarına ilişkin yazılı bir açıklama yaptı. Açıklamada 2014'ün ilk yarısında 981 basın emekçisinin çeşitli gerekçelerle işten çıkarıldığı belirtildi Açıklamada şu ifadelere yer verildi: "Ne hükümetin ‘ileri demokrasi’ vaadleri, ne de her yılın başından tekrarlanan ‘temiz bir sayfa’ temennileri basın çalışanlarının çalışma yaşamında olumlu bir değişim yaratmadı. Kimbilir Başbakan, bu tablo karşısında da ‘İşsizlik, gözaltı, hapis ve dayak gazeteciliğin fıtratında var’ diyecektir.
İŞTEN ÇIKARMALAR REKOR DÜZEYE ULAŞTI
2014 yılının ilk yarısında bizim belirleyebildiğimiz kadarı ile 981 basın emekçisi işten çıkartıldı. 56 basın emekçisi ise çeşitli nedenlerle işinden istifa etmeyi tercih etti. Son günlerde medya patronlarının maliyet azaltmak için basılı yayınları terk ederek dijital yayıncılığa dönmesi ve aynı grup yayınları içerisinde haber havuzları oluşturulması işten çıkartmaların rekor düzeye ulaşmasına yol açtı. Hapishane parmaklıklarının arkasından 38 gazeteci dışarı çıkabildi. Ancak hepimiz biliyoruz ki bu durum özgür oldukları anlamına gelmiyor.
Süren davalar basın emekçilerinin üzerinde Demoklesin Kılıcı gibi sallanıyor. Halen 25 gazeteci çeşitli gerekçelerle hapishanelerde tutuluyor. Toplumsal muhalefete karşı tahammülsüzlüğü giderek artan AKP iktidarı 1 Mayıs, Gezi protestolarının yıldönümü gibi günler başta olmak üzere her eyleme müdahale etti. Protestoculara, tazyikli su, gaz ve cop ile saldıran polislerin hedefinde gazeteciler de vardı. İlk altı ayda büyük çoğunluğu kamu görevlileri tarafından gerçekleşen saldırılarda 165 basın emekçisi yaralandı. 2014 yılının ilk altı ayında ortaya çıkan tablo, sermayenin ‘sendikacılık bitti’ demogojilerine, siyasi iktidarların gerçek sendikacılığın önünü tıkama çabalarına rağmen bir kez daha örgütlenmenin önemini ortaya koyuyor.
2014 yılının ikinci yarısında Türkiye’de tabloyu değiştirmek için, sizleri de DİSK Basın-İş’e omuz vermeye çağırıyoruz. Gelin sorunlarımızın çözümünü birlikte tartışalım. ‘Sendika bana ne verecek ?’ demek yerine bizler örgütlülüğümüze güç verelim, ayn sorunları yaşayanlar olarak çözüme de birlikte ulaşalım.