İstanbul Tüketici Mahkemesi’ne verilen dava dilekçesine göre, Yurdagül Ağca, geçen yıl bir turizm acentesinin sitesinde vaat edilen hizmetleri beğenerek 2 arkadaşıyla Antalya’nın Kaş ilçesindeki otelde tatilini geçirmek üzere turizm acentesiyle irtibata geçti. Acentenin 3 kişilik tatil için istediği 812 YTL’yi acente görevlisinin banka hesabına ödeyerek 7 günlük paket tur hizmeti satın alan Ağca, ayrıca 327 YTL otele gidiş ve dönüş ücreti ödedi.

Arkadaşlarıyla Eylül 2007’de Kaş’taki otele ulaşan Ağca, internette vaat edilen hizmeti bulamayınca tur acentesine şikayetlerini iletti. Acente görevlilerinin otel yetkililerinin yardımcı olacağını söylemelerine karşın beklentileri karşılanmayan Ağca, bu kez acenteden Alanya ya da Fethiye’den aynı şartlarda bir otele alınmasını istedi.

Fethiye’deki otelde kalma teklifini kabul eden Ağca ve arkadaşları, imkanlarının kısıtlı olması ve otobüs bulamaması nedeniyle otele döndü.

Yurdagül Ağca, hafta başında ise Kaş Turizm Müdürlüğü’ne oteli şikayet etti. Şikayeti değerlendiren görevliler, aynı gün teftiş ettikleri otel hakkında tutanak hazırladı.

Otelde 6 gün kalan ve anlaşmanın aksine bir gün önce tatilini bitiren Ağca, Kaş Turizm Müdürlüğü görevlilerinin teftişinin ardından İstanbul’a döndü.

Dava dilekçesinde, bir yıl boyunca bütün imkanlarını 7 günlük tatile ayırdığını ancak hayal kırıklıklarına uğradıklarını belirten Ağca, ödediği 812 YTL ve masraflar yüzünden harcadığı 630 YTL’den oluşan 1442 YTL’nin iadesini istedi.

ACENTA ‘BEDAVA TATİL İÇİN YAPTI’ DEDİ
Davalı turizm acentesi ise otelin tanıtımını gazetede yaptığını ve yanıltıcı tanıtımın bulunmadığını savundu.

Ağca’nın “tatilini bedavaya getirmek için bu yola başvurduğu”, olayda turizm şirketinin bir sorumluluğu bulunmadığı, eğer bir sorumluluk varsa bunun otelde olduğu belirtilerek, davanın reddi istendi.

MAHKEMENİN KARARI
Davayı karara bağlayan İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi’nin gerekçeli kararında, Kaş Turizm Müdürü ve zabıta amirince, şikayet üzerine hazırlanan tutanakta, “3 yıldızlı tanıtılan otelin Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan belgesi olmadığı, çalışan personelin hiçbirinin Sağlık Muayene Kartı’nın bulunmadığı, tesisin kayıtlardaki kişilerin aksine başka kişilerce işletildiği, mutfağının hijyenik olmadığı, ‘her şey dahil’ sisteminin tam olarak uygulamadığı ve müşterilerin haklı şikayetlerinin bulunduğunun tespit edildiğine, otelin faaliyetini sürdürmesinin uygun olmayacağı”nın belirtildiğine işaret edildi.

Bilirkişi raporunda da taraflar arasında kanuna uygun bir hizmet satış sözleşmesinin bulunmadığı ve davacının iddialarını fotoğraf ve resmi tutanaklarla belgelediği anlatılarak, “Turizm acentesinin sorumluluktan kaçınmaya çalıştığı” kaydedildi.

Raporda, konaklama ücretinin şirket yerine çalışanın hesabına yatırılmasının teamüllere uymadığı ve internet sayfasında sunulan hizmetleri otelin karşılamadığının tespit edildiği belirtilerek, mevcut belgelere göre davacı Ağca’nın toplam 1189 YTL talep edebileceği bildirildi.

Mahkeme, Ağca’nın şikayetinde haklı olduğunu ve davanın kısmen kabul edildiğini bildirerek, Ağca’nın otel ücreti, yol parası ve kiraladığı araca ödediği ücretten oluşan toplam 1189 YTL’nin yasal faiziyle turizm acentesi ve acente görevlisinden alınarak Ağca’ya verilmesine hükmetti.