Kötü bir hava 

GÜNGÖR MENGİ

Gerilim filmi izliyoruz sanki.. Anayasa Mahkemesi Başkanvekili ve eşi Ankara’da öğle yemeğine gidiyorlar.
Mahkemenin hariciye kökenli üyesi Osman Paksüt’ün eşi Ferda Hanım kendilerini izleyen bir araçtan şüphelenince Emniyet’i haberdar ediyorlar.
Hemen gereği yapılıyor ve Paksüt çiftinin şüphelendikleri aracın polise ait olduğu ortaya çıkıyor.
O dakikadan beri bütün resmi ağızlar aynı açıklamayı yapıyor:
“Tamamiyle yanlış anlaşılmadan ibaret bir konudur!”
Peki doğru nedir?
Olay yerinde “izleyen ve dinleyen bir araba” var mı; var.
O araç “Anayasa Mahkemesi üyesi Paksüt’ü dinlemiyor” ise kimi dinliyor?
Osman Paksüt’ün eşi Ferda Hanım dün “Daha önce hiç dinlenip takip edildiğinizi hissettiniz mi?” diye soran VATAN muhabirine “Şimdilik yorum yok” cevabını verdi. “Hayır” demedi.
Şüpheli aracın polise ait çıkması, sükûnet isteyenler için şans, komplo teorilerini sevenler için kayıptır.
Meselâ o araç Jandarma istihbaratına ait olsaydı Ergenekon senaristleri kamuoyunu en az bir ay meşgul edecek yılan hikâyeleri, kurt masalları üretirlerdi.
Dileğimiz resmi açıklamaların gerçeği yansıtıyor olmasıdır. Ama olay bu haliyle bile ciddi bir zaafiyeti duyuruyor.
Yüksek mahkemelerin yargıçları AKP hakkında açılan kapatma davası sonrasında yoğun baskı hissetmektedirler. YARSAV Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu dün bir tespit yaptı:
“Yargıç ve savcıların bu kuşkuları hissetmeleri, bu düşünceler içinde görev yapıyor olmaları, hukuk devletinin neresinde yaşadığımız yönünden açıklanması güç bir durumdur.”
Evet, kapatma davası nedeniyle yargı üstünde tedirginlik uyandıran bunaltıcı bir baskı uygulanıyor. Bu baskının görünür örneklerini hatırlamak, saman altından yürütülen kampanyanın boyutlarını tahmin etmemizi kolaylaştırabilir.
Mesela TBMM Başkanı Köksal Toptan dün kapatma davası ile ilgili olarak “İstikrarı gözetecek, endişeleri giderecek, herkesin oh diyebileceği bir içtihat çıkmasını temenni ediyorum” dedi.
Mahkemeden herkese “oh” dedirtecek bir karar nasıl çıkabilir?. Olayın iki tarafı var; bir taraf “oh” diyecekse öbür taraf “ah” diyecektir.
Anayasa Mahkemesi üstünde “kapatma kararı vermeyin” baskısı yaratan hukuk dışı, etik dışı kampanyaya -onu yanlış tanımadıysam- tarafsız Meclis Başkanı gönüllü katılmamıştır.
AKP liderliğinin yarattığı hava, onu bile mahkûm etmiştir!

Dönüş sinyali mi?

Fethullah Hoca’nın Türkiye’ye dönme vaktinin geldiğine karar verdiler galiba...
ABD medyasının methiyeleri beyin yıkama haline gelmiş durumda çünkü.
New York Times gazetesinin ardından Reuters de hocayı göklere çıkaran geniş bir yazıya dünkü servisinde yer verdi. Ajans “Gülen Türkiye’deki laik kurumlar tarafından dini bir devlet kurmayı amaçlamak ve bunun için insanları örgütlemekle suçlanıyor” diye yazdı.
Yani hocanın günahı alınıyor, mağdur ediliyor. Gerçek bu mu?
Hayır.. Fethullah Gülen giderken arkasında itiraf yerine geçecek bir kaset bıraktığı için suçlandı.
O kasette yandaşlarına “Adliyede, mülkiyede, hayati müesseselerde çoğalın, örgütlenin, devletin can alıcı noktalarını ele geçirin” diyordu. Haydi bunda şiddet önermesi yok diyelim;
“Müslümanlar kıvama gelene kadar... Bütün anayasal müesseselerdeki güç ve kuvveti cephenize çekeceğiniz ana kadar her adım erken sayılır” ne demek?
Gülen’in iftira ve mağduriyete uğradığını iddia edenlerin mutlaka bir hesabı vardır!