BEHİÇ KILIÇ

Ben unutamadım, araya 1 Mayıs girdi dün yazamadım ama bu tatili anmadan geçemeyeceğim!..
Bir kere, tatil köyü dedin mi işte o gördüğümüz gibi olacak, ülkenin başındaki de gidip orada dinlenecek elbette!..
Bu değerli büyüğümüzün yorgunluğunu kim inkar edebilir?..
Oturduğu mu var Çankaya’da!? Aha işte gene gitti!..
Zaten hem kendisinin hem muhterem eşinin içlerini karartan bir eskiliği var Çankaya Köşkü’nün!.. Allah’ın izni ile hanımefendi kolları sıvamış bulunuyor Köşkü bir güzel yaptıracakmış!..
Bu değerli ailenin içine sinene kadar Köşk’ün havası, bunaldıkça kendilerini böyle lüks tatil köylerine atmalarından doğal bir durum var mı?!..
Bence yok!.. İş bana kaldıysa, Gül Bey ve ailesi gönlünü ferah tuta tuta gidebilir, geceliği 12 bin dolar(mış)lık tatil köyüne!..
Tabii bu duruma, tabanlarından ateş çıkana kadar koşturup ucuz peynir arayan, beş YTL’lik 300 gram kıymayı alıp bir aya bölebilirse kendisini şanslı sayan,makarnayı artık paketi 1,5 YTL’ye almak zonrunda kalan bu ülkenin çoğunluğunu oluşturan cumhur ne der bilemem!...
Bir bildiğim de, lüks harcama konusuna kutsal islam dimizini yüce İslam’ın ne dediğidir... Onu da erbabına sordum, (Kendi partisinden tavsiyedir) Ulema bu konuda şöyle dedi...
“Her ekonomik sistem gibi İslâmiyet de mal sahibinin, kendi malını yönetmek ve kullanmak hususunda bazı hukukî ve ahlâkî kayıtlar getirmiş olup bunların başlıcaları şöylece sıralanabilir: Lüks ve ihtişam için harcama yapmamak. İktisatçılar tüketim maddelerini zorunlu maddeler, rahatlık ve kolaylık sağlayıcı maddeler ve lüks sayılan maddeler şeklinde üç kısımda değerlendirirler. Zorunlu maddelerden maksat, insanın hayatını sürdürebilmesi için gerekli olan maddelerdir ki, besin maddeleri, giyim eşyası ve mesken bunların belli başlılarıdır. Rahatlık ve kolaylık sağlayıcı maddeler, tüketiciyi maddî ve psikolojik yönden rahatlatmak suretiyle zamanını ve verimliliğini daha iyi değerlendirmesine yarayan maddeler olarak tarif edilmektedir. Lüks maddelere gelince bunlar, bir tanıma göre, tüketimi kişinin verimliliğini arttırmak şöyle dursun farklı ölçülerde düşüren maddelerdir. İslâm ahlâkı açısından bunlar, ihtiyaç giderme, rahatlık ve kolaylık sağlama niyet ve düşüncesinden ziyade nefsânî tatmin, gurur, kibir, övünme ve başkalarından üstün olma arzusu gibi bencil duyguların ve ihtirasların körüklediği tüketim ve harcamalara konu olan maddelerdir. Rahatlık ve kolaylık sağlayıcı maddeler için harcamalar yapmak da dinimizde uygun görülmüş ve teşvik edilmiştir. Bizzat Hz. Peygamber’in de hizmetçileri ve binek hayvanları vardı. Temiz ve yeni elbise giyer, güzel koku sürünürdü. Huzuruna pejmürde kıyafetle gelen varlıklı birini, ‘Allah sana mal verdiyse, O’nun nimet ve ikramı eseri üzerinde görülmelidir!’ (Ebû Dâvûd, “Libâs”, 14; Tirmizi, “Edeb”, 54)” diyerek ikaz etmiştir.
Ulema böyle diyor...
Eh işte uzun uzun yazdık, artık karar sizin ne lükstür ne ihtiyaçtır, sınır nedir karar veriniz Aziz Müslümanlar... Yani bir de sormak lazım, “Türbanı oraya çıkardık ya ölsek de gam yemeyiz” düsturu ile yatıp kalkmak, yerini bulmuş bir seçim mi olmuştur!
Hayırlısını Yüce Yaradan bilir!..