RUHAT MENGİ

Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın RTÜK Başkanı (hâlâ, hâlâ) Zahid Akman’la olan “istifa tartışması” ndan söz ediyorum. Arınç “Deniz Feneri bağlantısının kurumları yıprattığını” söyleyerek “istifasını” istemiş, Akman ise “Kimse istifamı istemedi. İstifa etmem suçu kabul anlamına gelir. Başbakan arkamda, öyle olmasa bu koltukta oturabilir miyim” cevabını vermişti.

Zahid Akman’ın cevabı başlı başına Türkiye’de “siyaset ve yolsuzluk” ilişkisi, algılaması açısından dehşet verici ve anlaşılmaz ama tabloya daha geniş açıdan bakarsak belki anlayabiliriz. Bu cevaptan sonra Arınç da İzlanda’dan şu açıklamayı yaptı:

“Bana düşen Akman’a inanmaktır, Sayın Zahid Akman’ın bu açıklamasına elbette katılıyorum... Sizin, bazı arkadaşlarımızın ilişkili olduğu söyleniyor. Bunlar sadece ithamdır. Zahid Akman olarak buna sonuna kadar direnmenizi, yargıya gitmenizi tavsiye ederim. İthamlar sizi ve kurumunuzu yıpratıyor, üzerinizden hükümetimize de bir takım ithamlar yapılıyor, bu hükümeti de yıpratabilir. Mecbur değilsiniz ama etik açıdan başkanlık görevinden ayrılmanız erdemli bir davranış olur.”

Bu lâf alışverişine Deniz Feneri soruşturmasının 1 yıldan uzun süredir (Almanya’da tüm bağlantılar 2007-2008’de ortaya çıkarılmıştı ama hadi biz 1 yıl diyelim) başlatılmamasını, Alman yargısı kararı açıkladıktan sonra dosyanın kaplumbağa süratiyle aylar sonunda Türkiye’ye ulaşabilmesini, tercümanların “15 günde biter” dediği tercümenin üç ay sürmesini ekleyin.

Buna Alman mahkemesinin sabrının tükenmesi sonunda gönderdiği ve Türk Adalet Bakanlığı’ndan, yargısından “Yüzyılın en büyük bağış yolsuzluğu” dediği yolsuzluk davasında “asıl failler” olarak belirttiği isimler (biri Zahid Akman) ve şirketlerin “tüm belgelerine, faturalarına el konup didik didik aranması ve ilişkilerinin Türkiye’de de somut şekilde ortaya konması” için yardım talebi dosyasını da ekleyin... Bundan sonra hâlâ hiçbir şey yapılmamasını da...

Altına Cemil Çiçek’in bir hafta önce söylediği “Henüz deliller tamamlanmadı, dava açılamaz. Tamamlanınca gerekirse açılır” sözlerini yazın... Kaybedilen zaman içinde tüm delillerin nasıl yok edilebileceğini, alınmış gayrimenkullerin filan devredileceğini parantez içinde kaydedin. (Bu arada hukukun tamamen Deniz Feneri’ne ters yönde işletildiği Ergenekon soruşturmasında Savcı Murat Yönder, bir üsteğmenin odasında yapılan arama öncesi “zanlıya haber verilerek delillerin yol edildiği” iddiasıyla suç duyurusunda bulunmuş. İyi güzel de aynı titizlik, hatta milyonda biri neden Deniz Feneri soruşturmasında gösterilmedi? Orada neden hiç savcı, başsavcı tepkisi duymadık?)

GEREKİRSE Mİ? NASIL YANİ?

Bütün deliller Almanya’dan gönderilmiş, bütün bağlantılar açıklanmış, kesin olarak “asıl failler” denmiş “gerekirse dava açılır” ne demek, acaba Cemil Çiçek gerekmeyebileceğini mi biliyor?

Şu anda Deniz Feneri dosyası Yargıtay’da.

Haber “Yargıtay davadaki siyasi bağlantıları araştıracak” şeklinde verilmişti, peki bu delillerin tamamlanmış olmasını gerektirmez mi?

Adı “kesin fail” olarak (din istismarı ile yapılan böyle büyük bir soygunda) geçen Akman’ın; Başbakan Yardımcısı istifasını önerirken “Başbakan arkamda” demesi asla anlaşılamaz ama Arınç’ın “Bana düşen Akman’a inanmaktır”, “sadece ithamdır”, “sonuna kadar direnin”, “mecbur değilsiniz”, “erdemli davranış” gibi sözleri de aynı derecede “anlaşılamaz” dır. Ve yargıyı etkilemektir, yargıya müdahaledir. Koruma, kollamadır. Kısacası ‘suç’tur.

Bir hukukçu olarak buna da, milleti “ne yardan geçerim, ne serden” oyunuyla oyalamaya da hakkı yoktur. Tabii siyasetçi olarak, Türkiye’nin “dokunulmazlık adı altındaki hukuksuzluğu” na güvenip ağzına geleni söylemeye de!



“Zaman” bu habere nasıl ulaştı?

27 Mayıs’ta ben ve Zaman gazetesi aynı gün emekli Albay Kemal Güner’in ağzından “mayınlı arazideki mayınları biz döşedik, 6 ayda kaldırırız” şeklindeki haberi vermiştik. Ama işin ilginç tarafı bu haber sadece bana verilmişti ve haberle ilgili telefon konuşmalarını da bir gün önce ben yaptım. Aynı gün çıkınca araştırdım, başka kimseye haber vermediklerini söylediler.

Bu durumda, acaba Zaman gazetesi Kemal Güner’in ismini benimle aynı anda nereden öğrendi ki onu arayarak açıklamasını aldı? Doğrusu çok merak ediyorum, “dinlenme ve dinlenenlerin bazı gazetelere servis edilmesi” konusunda önemli bir soru bu. Ekrem Dumanlı bir açıklama gönderirse sevinirim. Yoksa ortada kala kala bir “dinlenen telefonum” kalacak, bu dinlemenin o gazeteye hemen anında nasıl ulaştığı sırrıyla birlikte!