Che’nin 39 yıllık ‘kısa’ yaşamı 14 Haziran 1928’de Rosario-Arjantin’de başladı.
Çocukluk ve gençlik dönemlerindeki en büyük eğlencesi rugby ve satrançın yanında kitaplardı. Özellikle Jack London ve Jules Verne hayranıydı.
Buenos Aires Üniversitesi’nde 1948 yılında başladığı tıp eğitimini kesintilerle 1953’te bitirebildi.
Eğitimine verdiği en önemli ara, arkadaşı Alberto Granado ile birlikte 1951 yılında çıktığı Latin Amerika turu oldu.
‘La Poderosa II – Güçlü II’ adını verdikleri 1939 model motosikletle Latin Amerika’yı bir baştan bir başa geçen Che, yolculuğu boyunca yerli halkların yaşamlarına yakından tanıklık etme olanağını buldu.
Daha sonraki hayatını vakfedeceği, sınırları olmayan sosyalist Latin Amerika düşüncesi ilk olarak bu gezi sırasında şekillenmeye başladı.
Gezi sonunda Arjantin’e döner dönmez tıp eğitimini tamamladı ve tekrar yollara düştü. Tüm kıtayı bir kez daha dolaşan Che, 1953 yılının Aralık ayının son günlerinde Guetemala’ya geldi.
Guetemala’da geçirdiği dönem Che’nin geleceği için belirleyici oldu. Bu dönemde, Küba’da bir devrim hazırlığında bulunan Fidel Castro ve arkadaşları ile ilişkiye geçti ve Guatemala'nın halkçı hükümetinin ABD destekli bir darbeyle devrilmesine şahit oldu.
Guevara’nın siyasal düşünceleri artık şekillenmişti; sınırların olmadığı bir dünya için Amerikan emperyalizmi ile mücadele etmek gerektiyordu.
1954 yılında Meksika’ya giden Che, daha önce tanıştığı Kübalı sürgünlerle arkadaşlığını tazeledi ve Castro kardeşlerle burada yüzyüze tanıştı.
Artık Che, Küba’daki Batista rejimini devirmeyi amaçlayan ‘26 Temmuz Hareketi’nin bir üyesiydi
1955’te hazırlıklarını tamamlayan Fidel Castro ve 81 arkadaşı, ‘Grandma’ adlı eski bir yatla Küba’ya doğru hareket etti. Gemide Kübalı olmayan tek kişi, grubun doktoru Guevera’ydı.
Çıkarmanın ilk bölümü tam bir fiyaskoydu. Karaya ayak basan 82 gerilla dağıtıldı ve ancak 22’si iç bölgelerdeki Sierra Maestra Dağları’na sığınmayı başarabildi.
İlk saldırı sırasında geri çekilirken Che, bir ayrım yapmak zorunda kaldı; ya arkadaşlarının birinn düşürdüğü cephaneyi ya da beraberinde getirdiği tıbbi malzeme çantasını taşıyacaktı. Cephaneyi tercih etti. O artık devrimin doktoru değil askeri olmuştu.

Gerillalar 2 yıldan fazla bir süre Batista rejimiyle çatıştılar. Rejime son darbeyi vurmaksa Che’nin komuta ettiği ‘intihar timi’ne düştü.
Sierra Maestra’da kendini kanıtlayan ve artık ‘Comandante’ olan Che, yönettiği ‘intihar timi’yle birlikte, başkent yolu üzerinde stratejik bir konumda olan Santa Clara’ya saldırdı ve ele geçirdi.
Santa Clara Savaşı’ndan kısa süre sonra Batista ülkeden kaçtı, Castro ve arkadaşları yönetimi tamamen ele geçirdi. Devrim tamamlanmıştı
Devrim sonrasında Küba vatandaşlığı verilen Che, yeni ülkesinde farklı görevler aldı.
Önce La Cabana Hapishanesi'nin komutanlığına atandı.
Ulusal Toprak Reformu Enstitüsü’nde toprak reformu çalışmalarına öncülük etti
Daha sonra getirildiği Küba Merkez Bankası Başkanlığı görevinde, paraya karşı olan horgörüsünü, tedavüle çıkan paralara sadece ‘Che’ imzası atarak gösterdi
Sanayi Bakanlığı görevi sırasında ülkede sosyalizmin inşaasında öncü roller üstlendi.
Che’nin Küba Devrimi için anlamı, üstlendiği bürokratik işlerden çok daha fazlaydı. O artık devrimin bir simgesi haline gelmişti.
1965’e kadar tüm dünyaya devrimlerini anlattı.Sovyetler Birliği’ne gitti,Çin’de Mao ile...
Fransa’da varoluşçu filozof ve yazar Jean Paul Sartre ve Simon de Beauvoir’la görüştü.
1964’te Birleşmiş Milletler toplantılara katılan Küba heyetinin başındaydı ve toplantıda bir konuşma yaptı.
Ekim 1962’de ABD ile yaşanan füze krizinde, balistik füzelerin Küba’ya getirlmesinde anahtar rol oynadı.
Ancak bu sürede yaşanan Çin-Sovyet gerginliğinde açık olmasa da Çin politikalarına yakın durdu. Kruşçev’in Küba’ya yerleştirilen füzeleri Kübalılar’a sormadan geri çekişi Che’nin Sovyet politikalarına daha da mesafeli durmasına neden oldu.
Küba Devrimi sonrasında Che, dünya çapındaki pek çok devrim girişimine destek vermiş ama bunların tamamı başarısızlıkla sonuçlanmıştı.
1965’te yeni bir devrim için yeniden ayağına postallarını geçirdi.
Önce bir süre ortalarda görünmedi, kimse nerede olduğunu bilmiyordu. Che’nin aklında ise Afrika’da emperyalizmin ‘zayıf halkası’ olarak gördüğü Kongo’daki devrime katılmak vardı.
Gizli yollarla ulaştığı Kongo’daki devrim teşebbüsü ise tam bir fiyaskoyla sonuçlandı.
Che, Kongo Günlükleri'nde devrimin başarısızlığının ana nedenleri olarak yerli kuvvetlerin yeteneksizliğini, uzlaşmazlığını ve kendi aralarındaki sürtüşmeleri gösterir.
Che’nin 1965 yılının sonlarına doğru Kongo’dan ayrıldığı ve bir süre Avrupa’da kaldığı düşünülüyor.Ancak 1966 ve 1967 yılları arasında tam olarak nerede olduğu ve neler yaptığı spekülatiftir.
1967 yılının 1 Mayıs’ında Küba Silahlı Kuvvetler Bakanı, Che’nin “Latin Amerika’da bir yerlerde devrime hizmet ettiğini” duyurdu. Che’nin devrime hizmet ettiği yer Bolivya’ydı.
Ancak 1967 yılının büyük bölümünü geçirdiği Bolivya’da da başarılı olamadı.
Kongo’da olduğu gibi Bolivya’da da yerel liderlerle uzlaşamayan ve Sierra Maestra Dağları’nda başardığı gibi yerel halktan yeterince destek bulamayan Che ve arkadaşları bir süre Bolivya Dağları’nda hükümet kuvvetleriyle çatıştılar.
Ancak dağlarda kamp yaptıkları yer, bir muhbir tarafından bildirilince 8 Ekim’de kuşatıldılar. Çatışma sonrasında yaralı olarak ele geçirildi. Yakalandığı yere yakın bir köy olan La Higuera'daki bir okula götürüldü ve geceyi orada geçirdi.
Ertesi gün öğleden sonra Che öldürüldü. Celladı, Bolivya ordusunda çavuş olan ve Guevara'yı vurması kura sonucu saptanan Mario Terán oldu.
Che’nin cesedinin akıbeti uzun bir süre bilinemedi. 1997 yılında, öldürüldükten sonra götürüldüğü Vallegrande’deki hava alanının altında bulundu.
DNA testiyle kimliği tespit edilen kemikleri Küba'ya geri getirildi ve 17 Ekim 1997'de Bolivya'da ölen arkadaşlarından altısıyla birlikte, Küba Devrimi'nin başarısını belirleyen savaşı kazandığı Santa Clara'da özel olarak hazırlanmış anıtmezara gömüldü.