Küba'da 1959'da yapılan devrim sonrası Guevara'nın fotoğraflarını çeken iki Kübalı fotoğrafçı Liborio Noval ve Roberto Salas, devrimci liderin fotoğraflarının çekilmesinden hoşlanmadığını, onu hep şans eseri yakalamak zorunda kaldıklarını anlattı. Guevara'nın 40. ölüm yıl dönümü nedeniyle düzenlenen sergide konuşan Noval, Che'nin bir keresinde kendisini bu konuda uyardığını ve "Tamam, bu kadar yeter. Benim daha fazla fotoğrafımı çekme, buradaki en önemli kişi ben değilim" dediğini anlattı. Che Guevara'nın, kendisini görüntülemek isteyen fotoğrafçılara epey "ter döktürdüğü", bir şantiyede şeker çuvalı taşırken onu "yakalayan" Noval'a, önce el arabasıyla çimento torbalarını taşıması koşuluyla fotoğraf çekme izni verdiği belirtiliyor.

"Puro içen Guevara" fotoğraflarını çeken Salas da Che'nin Sovyetler Birliği'ne ya da Çin'e yaptığı gezilere fotoğrafçıların katılmasına asla izin vermediğini aktardı.
Che Guevara'nın dünyada en çok bilinen "siyah bereli fotoğrafı" ise o farkında olmadan çekilmişti. Kübalı fotoğrafçı Alberto Korda, bu kareyi 1960'da Kübalı liderlerin katıldığı bir cenaze töreninde yakaladı.

Gazetesi bu fotoğraf yerine, Fidel Castro'nun olduğu başka bir kareyi kullandı. Korda'nın, "keserek" çıkardığı ve stüdyosuna astığı Che portresi, İtalyan yayıncı Giangiacomo Feltrinelli, 1967'de bu stüdyoya ayak basana kadar orada durdu.

Korda, iki kopyayı yayıncıya karşılıksız olarak verdi. Guevara'nın Bolivya'da ölümünden sonra, Feltrinelli Korda'nın fotoğrafını kullanarak milyonlarca poster bastırdı ve böylece, Che Guevara'yı son 50 yılın en önemli "popüler kültür ikonları" arasına sokacak adımı atmış oldu.