Demokratların Beyaz Saray'ın dış politikalarını doğrudan etkileyen müdahalelerinde yaklaşan başkanlık seçimleri, yani iç siyaset etkili oluyor.
 
Demokratların kontrolündeki Kongre, yani Temsilciler Meclisi ve Senato, aldığı kararlarla uluslararası arenada Bush yönetiminin başını ağrıtıyor. Bunun son örnekleri, Türkiye ve Çin hakkındaki kararlar.
 
Bir yanda Temsilciler Meclisi'nin Ermeni tasarısı girişimi, diğer yanda Senato'nun Çin'in 'bölücü' olarak tanımladığı Tibet'in ruhani lideri Dalay Lama'ya 'Kongre Altın Madalyası' verme kararı.
 
Ankara ve Pekin tepkili
 
İki merkezden de Bush yönetimine gelen uyarılar aynıydı: "İlişkiler gerilir..." ABD'nin Türkiye ve Çin'e ihtiyacı var. Türkiye'nin desteği olmadan Irak'taki operasyonlar sağlıklı yürümeyeceği biliniyor.
 
Türkiye şimdi Irak'a sınır ötesi operasyon yapmayı tartışıyor. Bu, Bush yönetiminin Irak'ta istediği son şey. Çin'in desteği olmadan ise ne İran konusu ne de Kuzey Kore sorunu çözülebiliyor.
 
BM Güvenlik Konseyi'nde İran aleyhinde bir karar alabilmek için veto hakkı bulunan Çin'in desteği şart. ABD Kongresi, bu yaz aldığı başka bir kararla, Japonya'ya 'II. Dünya Savaşı seks köleleri için resmi özür dile' çağrısı yapmış; karar Japonya'da tepki ve ABD karşıtı gösterilerle karşılanmıştı.
 
Bush'un eli kolu bağlı
 
Bush yönetiminin Güney Kore ile serbest ticaret anlaşması da Kongre tarafından hala onaylanmadı. Peki Kongre, ABD Başkanı George Bush'un dış politikada elini kolunu neden bağlıyor?
 
Bunda en önemli etken, yaklaşan başkanlık seçimleri, yani iç siyaset. Ermeni tasarısının kabülünü engellemek için Washington'a giden milletvekili heyetinden MHP'li Gündüz Aktan, "Bush'a öfke var. Çakışmanın ortasında kaldık. Çatışmanın içine düştük" görüşünde