Cumhuriyet Gazetesi'nin haberine göre;  Başbakan Tayyip Erdoğan’ın siyasi yasaklı olması durumunda bağımsız milletvekili olarak Meclis’e girme hesabı, dokunulmazlığı nedeniyle yargılanamadığı suçların mahkûmiyete dönüşmesiyle tutmayabilecek.
SİYASİ YASAKLI KİŞİ BAĞIMSIZ VEKİL OLABİLİR

Anayasa Mahkemesi’nin AKP’nin kapatılmasına ve Başbakan’a da siyasi yasak kararı vermesi durumunda, Erdoğan’ın parlamentoya bağımsız milletvekili olarak gireceği senaryoları dile getiriliyor. Anayasa ve seçim yasaları uyarınca siyasi yasaklı bir kimsenin bağımsız olarak milletvekili seçilmesinin önünde yasal bir engel bulunmuyor. Bunun son örneği 22 Temmuz seçimlerinde Hakkâri’den seçilen Hamit Geylani oldu. Geylani söz ve eylemleriyle HADEP’in kapatılmasına neden olduğundan siyasi yasaklı olmuştu. 

ERDOĞAN'I, SUÇ DOSYALARI ZORA SOKACAK

Erdoğan’ın ise olası bir kapatma kararının ardından bağımsız milletvekili adaylığı, hakkındaki suç dosyaları nedeniyle zora girebilecek. Erdoğan’ın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olduğu döneme ilişkin, TBMM’de halen “görevi ihmal, zimmet, kamu taşıma biletlerinde kalpazanlık, resmi evrakta ve kayıtlarında sahtecilik, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak” suçlarından fezlekesi bulunuyor. Milletvekili dokunulmazlığı nedeniyle bu suçlardan yargılanması henüz karara bağlanamayan Erdoğan açısından suç dosyaları risk taşıyor.

YARGILANIP CEZA ALIRSA VEKİL OLAMIYOR

Siyasi yasağıyla birlikte milletvekilliğinden düşmesi halinde Erdoğan hakkındaki fezlekeler ilgili mahkemelerine gönderilerek, yargılanmasına başlanacak. Mahkemelerin zimmet, kalpazanlık veya resmi evrakta sahtecilik suçlarından Erdoğan’ı mahkûm etmesi, siyaseten sonu anlamına gelecek. Çünkü anayasanın “milletvekili seçilme yeterliliği” başlıklı 76. maddesinde, “zimmet, ihtilâs, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlarla, kaçakçılık, resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, devlet sırlarını açığa vurma, terör eylemlerine katılma ve bu gibi eylemleri tahrik ve teşvik suçlarından biriyle hüküm giymiş olanların, affa uğramış olsalar bile”