Patronuma şikáyet mektubu
GEÇEN cumartesi günü gazetemizin sahibi Aydın Bey’den bir faks mesajı aldım.
Antalyalı bir okuyucumuzun kendisine gönderdiği mektubu bana fakslamıştı.
Mektubu yazan okuyucumuz, çok nazik bir üslupla beni patronuma şikáyet ediyordu.
Şimdi o mektubu aynen yayınlıyorum.
Buna benzer çok sayıda eleştiri bana da gönderildi.
* * *
"Saygıdeğer Aydın DOĞAN Bey,
Tabii ki gazetenizin devamlı okuruyum. Bunun için "HÜRRİYET"i teslim ettiğiniz bir kişiyi size şikáyet ediyorum.
Bu şahıs Ertuğrul ÖZKÖK’tür.
20/05/2006 Cumartesi günü köşe yazısında Kocatepe Camii’nde Bakan’lara yapılanları yanlış buluyor ve bunları hak etmediler diyor. Bir de cenazeye geldikleri için medeni davranışları nedeni ile alkışlamak gerekli diyebiliyor.Ben soruyorum: AKP iktidar olduğundan bu yana dini siyasete alet etmediler mi? Kendi yandaşlarını devamlı kollayıp Devlet’in her kademesinde kadrolaştırmadılar mı?
Her beyanatlarında Laikliği, Demokrasiyi ve Cumhuriyeti baltalamadılar mı? Atatürk’e her fırsatta saldırmadılar mı?
Dahası Türkiye’yi İslam modeline çevirmek için türlü entrikalar içinde değiller mi?
Bu örnekleri çok uzatabilirim.
Peki, Genel Yayın Yönetmeni’niz neden gönül alır gibi yazıyor? Bu gazetenizin bir politikası mı? Yoksa yazarınızın fikirleri de mi onlardan yana?
Tansiyon düşürmek istenebilir, bu yönde bir yazı yazılacaksa ilave olarak benim yukarıda yazdığım gibi başlarına vura vura hatalarını gözlerine sokmak lazım.
Çünkü bunlar başka bir şeyden anlamıyorlar.
Tayyip ERDOĞAN tek parti hükümeti olmasının verdiği şımarıklık ve ....içinde bu ülkeyi padişah gibi yönetiyor ve hepimizi karanlığa sürüklüyor. Türkiye’nin onun çiftliği olmadığını kim anlatacak?
Vatandaş mı?
Hayır.
Benim çok güçlü gördüğüm Laik basın anlatacak.
Kıvırmanın zamanı değil.
Aydın Bey, umarım yazdığım size ulaşmıştır. Sizi rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Ertuğrul Bey’i kendimce ancak size anlatabilirim diye düşündüm.
Sağlık ve mutluluk dileklerimle
Sevgiler sunarım."
* * *
Evet okuyucumuzun mektubu, ağır bir suçlayıcı ifade dışında aynen böyle.
İznini almadığım için adını yayınlamıyorum.
Bu mektup önümde dururken Hürriyet’in e-mail kutusunda çok sayıda mesaj var.
Önümde de bir faks yığını ve telefon raporları.
Büyük bir bölümü Danıştay’a saldırıdan sonra yazdığım yazılar için tebrik ediyor.
Ama büyük sayıda mesaj da bu yazılarımdan dolayı bana çok ağır, hatta küfre varan ifadelerle yükleniyor.
Bu arada dini hassasiyetleri olan basında hakkımda çıkan ağır yazılar da cabası.
* * *
Bu benim kaderim.
Samimiyetime inanır veya inanmazsınız.
Ama gördüğüm, hissettiğim şeyleri yazmaya çalışıyorum.
Laik rejime ve onun bana sağladığı özgür hayat tarzıma, canımı verecek kadar bağlıyım.
Çünkü o hayat tarzım olmadan yaşayacağım hayatı hayat saymayacağıma eminim.
Bu hükümetin beğendiğim çok tarafı var.
Ama bir o kadar da beğenmediğim.
Laik rejimi tartışmaya açmalarına fena halde içerliyorum.
Türban konusunu durmadan kaşımalarına, imam hatip okullarını durmadan gündemimize sokuşturmaya çalışmalarına sinirleniyorum.
Bu bakımdan okuyucumuzun duygularını çok iyi anlıyorum.
Beni patronuma şikáyet etmesini de anlıyorum.
Ama Kocatepe Camii’ndeki o manzara da hiç hoşuma gitmiyor.
Hatta Türkiye açısından ürküyorum.
Söyleyin bu duygularımı yazmamın arkasında ne gibi bir art niyet olabilir?