“Yabancı Damat’ ve ‘Gümüş’ senaryoları, Türkiye’nin doğal güzelliği ve oyuncuların çekicilikleri nedeniyle Arap ailelerinin çıkarlarını tahrik eden romantik diziler. Arap basınına göre, dizideki karakterlere delicesine aşık olunması, Arap aileleri, özellikle de bazıları boşanmalara kadar giden Suudi Arabistan aileleri içinde ciddi anlaşmazlıklara neden oldu. Her biri yaklaşık 200 bölümden oluşan bu dizilerin siyasi amaçları var. Yıllarca laik Pan-Türkizmin egemen olduğu Türkiye, çok yakın zamanlara kadar, Arap dünyasında hiçbir siyasi ve kültürel etkiye sahip değildi. Önceki hükümetlerdeki Türk yetkililer, Türkiye’nin statüsünün Ortadoğu ülkelerinden yüksek olduğuna inandıkları için genelde daima ABD ve Batı'ya dönük tutum aldı. AKP’nin iktidara gelmesi ve İslami eğilimli bir hükümetin kurulmasıyla, Arap ülkeleri ve özellikle İran İslam Cumhuriyeti modeline alternatif olarak görülen Suudi Arabistan Türkiye’nin bölgedeki profilini yükseltmeye çalıştı. Suudi medyası, birden bire, Araplar'ın Türkiye’ye seyahat etmelerini sağlamak amacıyla Türkiye'nin turizm merkezlerinin tanıtımına başladı. Suudi Prenslerin sahibi olduğu etkili uydu kanalları, Türk dizilerini Arapça seslendirip yayınlamaya başladı. Bu dizilerin Arapça seslendirmesi öylesine ustalıkla yapıldı ki, dizilerin bir Arap ülkesinde yapılmadığını anlamak son derece güçtü. Seslendirenlerin çoğunluğu Lübnan ve Suriyeli idi ve seslendirmedeki aksan da, Arap dünyasında hayranlık duyulan Lübnan aksanıydı. Suriyeli ve Lübnanlı seslendirmeciler sadece bu iki diziyi seslendirmek istedi.”

İran gazetesi, yayınlanan Türk dizilerin sanatsal yanının çok yüksek olmadığını ancak, bölgede İran’ın siyasi ve kültürel etkisini azaltmak için Türkiye’nin profilini yükseltmek amacıyla kullanıldığını iddia etti. Tehran Times, Suudi Arabistan'daki Araplar’ı Şii kültürüne karşı koymak ve Arap dünyasında Şiiler üzerindeki manevi etkisini azaltmak amacıyla, kurnazca, Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’a haber araçlarına girme olanağı tanındığını, Türkiye’ye, Ortadoğu’nun siyasi, kültürel ve ekonomik yaşamında daha aktif bir rol oynayabilmesinin hedeflendiğini ileri sürdü. Gazete, iddialarını şöyle sürdürdü:

“MBC’nin Türk dizilerini yayınlama kararı, basit mesele olarak görülebilir. Ancak bu, Türkiye ve bazı Körfez ülkeleri tarafından tasarlanan siyasi ve kültürel bir planın ilk sahnesidir. Ekmeleddin İhsanoğlu’nun İslam Konferansı Örgütü (İKÖ) Genel Sekreteri olarak seçilmesi, Türkiye’nin İsrail ve Suriye arasındaki arabuluculuğu ve Lübnan ve Filistin’de yaşanan son gelişmelerdeki rolü, Erdoğan yönetiminin, görünüşte İslami sloganlar kullanmak ve Pan-Türkizmin İslam karşıtı söylemlerinden kaçınmak suretiyle Arapların dikkatini çekmeyi başardığını göstermektedir. Türkiye’ye bölgede önemli bir siyasi ve kültürel rol veren bu plan, İran İslam Cumhuriyeti’nin kültürel ve siyasi açıdan yalnızlaştırılması için formüle edilmişti. Bununla birlikte, bu plan uluslararası arenada geniş çaplı bir destek bulamadı ve sadece Suudi Arabistan’ın desteğiyle uygulamaya konuldu.”