Geziye davet edilen medya kurumları Sabah, Hürriyet, Vatan, Radikal, Milliyet, Referans, Posta, Zaman, Türkiye, Takvim, Bugün, Cumhuriyet, Cnbc-e, Cnntürk, Star, öbür Star, Tempo, Ekonomist ve Anadolu Ajansı"ydı..
Peki Yunanlı Banka neden bu medya kurumlarını Atina'ya götürdü? İşte Yılmaz Özdil'in tespiti; "Neden bunları götürdü? Alkışlamışlardı malum. "Ne iyi oldu" falan diye... "

Bu gazetelerin uçak, otel ve tüm masrafları Yunanlı banka tarafından ödendi. Özdil, sadece Sabah Gazetesi'nin kendi parasını ödediği notunu düştü. Ancak ince bir tespitle kendi gazetesini daha da ağır bir konuda eleştirdi.

"Sabah, Hürriyet ve Radikal temsilcilerini "business class" uçurdu Yunanlılar. Diğerlerini "ekonomi klas." Hiç kimse çıkıp, "ben niye business uçmuyorum" demedi. Kim daha fazla alkışladıysa, o business uçtu. Adaletli bir sınıflandırma oldu."

Gezinin başlangıcı böyle. Sonrasında yaşananlar ise daha da çarpıcı. Yılmaz Özdil Atina'daki durumu da şu sözlerle özetliyor;
"Önce kokteyl mokteyl oldu. Türkiye'nin Atina Büyükelçisi de vardı kokteylde... "Bu bankanın merkez binasında, Türkleri barbarlar, vahşiler olarak gösteren tablolar var... Türkiye'ye çok bildirdim bu tabloların varlığını, kimseden ses çıkmadı" diye fısıldadı bizim gazetecilerin kulağına. Yani, uyandırmaya çalıştı. Ama bizimkiler yol yorgunuydu. Pek anlamadılar Büyükelçi'nin ne demek istediğini."

Bu tabloları Türk medyası davetlisi oldukları bankanın duvarlarında kendi gözleri ile de görme fırsatı buldu. Tepkileri mi? İşte Özdil'in yazdıkları; "Genellikle aynı konular resmedilmişti... Türk askeri, zavallı Yunanlıları öldürüyor... Kadın ve çocukları kılıçtan geçiriyor... Yunan askeri de, barbar Türk askerini eziyor, kafasına falan basıyor. Özelleştirme tablosu... Bu tabloları gören arkadaşların hiçbiri "barbarlık" yapıp, "n'oluyo lan burda?" demedi. Kibar davrandılar. Ev sahibine ayıp etmediler. Adam o kadar yedirmiş içirmiş. Tırıs tırıs geri döndüler."