Geçmişlerinde tek bir gazetecilik başarısı olmayıp da aileden pistonlu-torpilli- şişirilmiş balonlu-pasta ekmeğiyle büyütülmüş oğlan çocukları; “köşelerinde gazetecilik ve medya” dersi vermeye de başladılar. Yalanın heykelini yaparcasına yazıyorlar. “Pusucu” ile “Gazeteci”yi birbirine karıştırıp; pusuculuğun puşt pazarında gazeteciliği arkadan hançerleyip öldürmeye kalkıyorlar.

Geçen gün bir film vardı.

Gerçek hayattan alınmış bir öykü; rafine bir yönetmenin elinde nefessiz izlenen harika bir derse dönüşmüştü. Amerika’da Temsilciler Meclisi üyesi; çok şöhretli, çok zengin, itibarı yüksek bir senatör, kendinden 30 yaş küçük bir kızı, türlü vaatlerle kandırıp, sarhoş da ederek sevişir. Genç kız, uyandığında hem kendi adına ve hem ülkesinin itibarlı senatörü adına utanç içindedir.

Açıklamaya niyetlidir.

Senatörü deşifre edecektir.

Kızın bu niyetini sezinleyen senatör ile açıklandığında kocasının itibarının yere ineceğini hesaplayan senatörün karısı plan yaparlar. Kızın akli dengesinin yerinde olmadığı yalanını benimsetip bir hastanenin psikiyatri bölümünden doktor raporu almanın ince hesaplarına girerler.