"Hürriyet Gazetesi Ankara Temsilcisi Metehan Demir gazeteme ve bana dava açmış. Olabilir! Kararı mahkeme verir. Dava konusunu da yazacağım ama Metehan Demir'in mahkemeden, tazminat dışında, Av. Turgut Kazan'ın dehşet kelimesi ile özetlediği bir talebi de var. Önce onu belirteyim. Dilekçesinde şu ibare yer alıyor:
"Davalının bir sonraki süreçte davacıya yönelik muhtemel ve gerçek saldırı tehditlerinin önlenmesi için tedbir kararı verilmesine"!..
Metehan Demir, benim kendisine yönelik yazı yazmama engel olmak için, mahkemeden yasak kararı çıkarmasını, dolayısı ile, benim Demir hakkındaki görüşlerimi beyan etmeme engel olunmasını istiyor!.. Açıkçası; mahkemeden benim 'düşünce özgürlüğüme' sekte vurmasını, beni düşünmekten men etmesini talep ediyor!.. Özetle:
"Bir gazeteci, diğer gazetecinin düşünce özgürlüğüne engel olmak istiyor!"
Kaç avukatla konuştu isem, Basın Tarihi'nde şimdiye dek böyle bir 'ahlaksız teklif' yapılmadığını söylediler!
Dilekçede aynen: "Taraflar bir dönem Hürriyet Gazetesi bünyesinde birlikte çalışmış olmakla birlikte, davalının daha sonra Hürriyet ile arasındaki iş akdinin sona ermesini davacıdan kaynaklı olarak atfetmiş, kişisel husumet gütmüştür. Bu durum, davalının vermiş olduğu demeçlerle sabittir" de deniyor.
Demek ki ben; tıpkı dava dilekçesinde belirtildiği üzere; Ankara'da iktidarlar ile gazetesi arasında basit bir 'getir-götür' işi gördüğünü iddia ettiğim Metehan Demir'in aynı zamanda bir köşe yazarını kovduracak kadar güçlü olduğunu da sanan bir salağım!..
Demir'in referans verdiği yazılarım şunlar:

1) 19.09.2013 Tarihli Yazı: "Davutoğlu'nun Hezeyanları".
2) 21.03.2013 Tarihli Yazı: "İtaat ile ihanet arasındaki ince çizgi."
3) 06.12.2012 Tarihli Yazı: "Yandaş gazetecinin belası: Kullanılmak!"
4) 29.05.2012 Tarihli Yazı: "Başbakan basına sövüyor bizimkiler oralı değil".
5) 01.04.2012 Tarihi Yazı: "Dostun bir fiskesi pareler beni".
İsteyen Yurt Gazetesini açsın okusun!
Sadece kendisini değil, bir sürü gazeteciyi de "her dönemde güçlünün yanında yer alıp, ona hizmet etmeyi gazetecilik sandığını" iddia ederek eleştirdiğim doğrudur. Ben, bu tutumu gazetecilik ahlakı açısından büyük bir zaaf olarak görüyor ve 'yalakalık' olarak nitelendiriyorum. (Türk Dil Kurumu'nun sözlüğüne göre: Yalaka=(Halk ağzı) dalkavuk, arsız, sırnaşık) Bu benim kişisel görüşüm. Nitekim, beni de ağır sıfatlarla eleştiren gazeteciler var ('Faşist', 'Ergenekoncu', 'Çakma Liberal' vb)...
Ben de onlara kızıyorum ama bugüne dek Mahkeme'ye gitmek hiç aklıma gelmedi.
Metehan Demir '28 Şubat Dönemi'nde 'askerin adamı' idi. İslamcılara şiddetle karşı idi. Kendisi 'Genelkurmay Huhabiri' olarak, Çevik Bir'in açıklamalarını medyaya taşırdı. O dönemde 'genelkurmayorolog' (http://www.itusozluk.com/goster.php/metehan+demir) veya 'karargah gazetecisi' (http://www.sivilmedya.com/star-gazetesinden-karargah-gazetecisi-metehan-demire-aninda-cevap-40089h.htm) olarak anılırdı.
Şimdilerde ise İslamcı İktidar ile haşır neşir olduğunu cümle alem biliyor. Bu şekilde suçlandığını kendisi bile itiraf ediyor. (Bir örnek: 17.09.2013 sabahı CNN-Türk'de yayınlanan 'Parametre' programında, kendisini bu minvalde eleştirenlere veryansın etti.) Daha önceleri yerden yere vurduğu adamların şimdilerde kankası!
Ben bu yaman çelişkiyi eleştiriyorum.

Metehan Demir'e iki önemli AİHM kararını hatırlatmak isterim:
1) 21.02.2012 gün tarihli "Erbil Tuşalp/Türkiye Kararı":
Gazeteci Tuşalp, iki yazısında Başbakan'ı ağır biçimde ve açıkça eleştirmişti. Başbakan da Tuşalp'i mahkemede mahkum ettirince, Tuşalp AİHM'ye gitmişti. Mahkeme Tuşalp'ı haklı buldu! Tuşalp'e tazminat ödenmesine karar verdi.
"AİHM, kararında önce halkı ilgilendiren konularda aşırıya kaçmanın, hatta provokasyona başvurmanın basının işleri sayılacağını söylüyor. Sonra da, basın özgürlüğünü tarif eden AİHS'nin 10. Maddesi'nin sadece olumlu karşılanan fikirleri değil, rencide eden/şoke eden/rahatsız eden/ fikirleri de kapsayıp koruma altına aldığını not ediyor. Saldırgan ifadelerin bile bir stil (uslup) olarak kullanılabileceğini, dolayısı ile ifade biçimi olan uslubun ifade içeriğiyle birlikte korunması gerektiğini belirtiyor" (Av.Turgut Kazan'ın bilgi notundan).
2) 8 Ekim 2013 tarihli "Cumhuriyet Gazetesi Kararı":
Abdullah Gül'ün Cumhurbaşkanlığı Seçimi sırasında, Cumhuriyet Gazetesi Gül'ün 1995 tarihinde Guardian Gazetesi'ne verdiği söylenen bir demecini reklam filminde kullanmıştı. Gül de mahkeme kararı ile tedbir koydurmuştu ve reklam yayınları durdurulmuştu. Cumhurbaşkanı seçildikten sonra Gül tedbir kararını kaldırttı. Ancak, belli ki gazete AİHM müracaatından vazgeçmemiş.
"AİHM kararında özetle; reklamların tekrar tekrar yayınlanmasını engelleyen tedbir kararını insan haklarına ve düşünce özgürlüğüne aykırı bularak kaldırıyor. Gazeteyi, Gül'ü eleştiren reklamı yayınlamakta özgür kılıyor" (Av.Ersü Oktay Huduti'nin bilgi notundan).

Neymiş efendim?
Avrupa İnsan Hakları Sözleşemesine (AİHS) göre:
1) Halkı ilgilendiren konularda aşırıya kaçmak, hatta provokasyona başvurmak, basının işleri arasındaymış.
2) Basın özgürlüğünü tarif eden 10. Madde sadece olumlu karşılanan fikirleri değil, rencide eden/şoke eden/rahatsız eden/ fikirleri de kapsayıp koruma altına alıyormuş.
3) Basına (bir reklam için bile olsa) tedbir koydurmak insan haklarına ve düşünce özgürlüğüne aykırı imiş!
Metehan Demir'e soruyorum:
1) Ben sana ne zaman "muhtemel ve gerçek saldırı tehditlerinde" bulundum?
2) Hangi demecimde "Beni Hürriyet'ten Metehan kovdurdu" dedim?
3) İleride senin hakkında ne yazacağımı nereden biliyorsun da susturulmamı istiyorsun?
(Belki nedamet getirip, ben de senin yalakalığına soyunacağım!)
Basın mensuplarını uyarıyorum. Yazılmamış yazılara bile 'tedbir' yolu ile önden yasak getirilirse, isteyen her iktidar mensubu/yandaşı mahkeme yolu ile eleştirilmekten kaçabilir!
Bu durum AİHS'nin açık ihlalidir!"