Diyarbakır 4’üncü Ağır Ceza Mahkemesi'nde hakkında dava açılan Hamdiye Demir, güvenlik güçlerine itiraflarda bulundu. 1992 yılında Şırnak’ın İdil İlçesi Yolaçan Köyü'nde otururken babasının kendisine baskı yaparak komşu köyden yaşlı bir adamla evlendirmek istemesi üzerine aynı yıl örgüte katıldığını söyledi. Demir, “Bu kişiyle evlenmek yerine, hiçbir sempatim olmayan örgüte katılmaya karar verdim. O tarihte 18 yaşındaydım. Evlendirilmek istendiğim kişi yaşça benden çok büyüktü. Çaresiz kaldığım için kaçış yolu olarak PKK’yı gördüm. İdil’den 5 bayan ile asfalt yola geldik. Örgüt mensupları üzerimde hiçbir belge olmadan beni geceleyin Habur Sınır Kapısı'ndan geçirip Zaho’ya götürdü'' dedi.

      Bölücü örgüte 1992 yılında İstanbul’dan gelerek katılan ‘Nuda’ kod adlı kadınla Zeli kampında eğitim aldığını, bu kişinin daha sonra Diyarbakır'ın kırsal alanına gönderildiğini belirten Hamdiye Demir, şunları anlattı:

      “Bi kızın Şemdin Sakık tarafından erzak karşılığında köylülere satıldığını biliyorum. Harun Sermezın kod adlı bölge komutanı vardı. Bu kişi Tunceli, Diyarbakır, Erzurum, Bingöl, Zagros ve Hakkari dağlarında grup sorumluluğu yaptı. Çok sayıda silahlı eylemi vardı. Bunun sorumluğundaki örgüt mensuplarının büyük bölümü çatışmada ölüp, örgütten kaçınca görevinden alındı ve kadro eğitimi için Hınere kampına gönderildi. KPKK'nın önde gelen isimlerinden Duran Kalkan ile alanda gezdiği sırada kaçma girişiminde bulununca Kalkan’ın korumaları tarafından öldürüldü.''

    Terör örgütünün Kerkük’te ‘Şehit Aile Kurumu' adında bir bina içinde faaliyet gösterdiğini, buradaki örgüt mensuplarının Güneydoğu’daki çatışmalarda yaralanan, uzuvlarını kaybetmiş ve kırsal alanda barınamayan kişilerden oluştuğunu belirten Demir, PKK’nın Kuzey Irak’taki uzantısı olduğu için büroları kapatılan PÇDK (Kürdistan Demokratik Çözüm Partisi) içinde faaliyet yürütürken 8 Mart 2005 günü örgütten kaçtığını kaydetti. Demir, şöyle dedi:

      “PÇDK adına şehirlerde siyasi faaliyetlere başladık. Halka kadın hakları ve kadınların PKK tarafından yürütülen silahlı mücadelesine siyasi destek kazandırmak için çalıştık. Ancak, kadınlar için faaliyet yürüttüğüm sırada 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nde örgütten kaçıp Celal Talabani denetimindeki Ranya kasabasında peşmergelere teslim oldum. Ardından IKDP tarafından Türkiye’ye teslim edildim, pişmanım. Abdullah Öcalan’ın yakalanmasından sonra yetki karmaşası nedeniyle örgütten yüzlerce bayan kaçtı. Kadınların örgütteki emeği erkekler tarafından kendi başarıları gibi lanse edildi. Kadınların savaşçı kimlikleri bulunmadığı ve mücadeleye engel oldukları tartışılınca, kadın militanlar da örgüt yönetimini kenara bırakıp eleştiri ve taleplerini avukatlar aracılığıyla Abdullah Öcalan’a iletti. Bu durumun Cemil Bayık tarafından fark edilmesi üzerine örgütün avukatlarından bazılarının Kuzey Irak’a girişleri yasaklandı. Buna rağmen Öcalan’dan gelen talimatlar etkili oldu ve kadın militanlar erkeklerden ayrılıp Gare Dağında ayrı bir oluşumla silahlı faaliyetlerine devam etti.''