Geçtiğimiz günlerde Patika Kitap’tan çıkan, halen İstanbul Üniversitesi’nde doktora eğitimine devam eden Aras Aladağ’ın kaleme aldığı “Hegemonya Yeniden Kurulurken Sol Liberalizm ve Taraf”,   ilk baskısını 2007’nin Kasım ayında yapan Taraf gazetesi üzerine yazılan ilk kitap.  Henüz çok genç bir gazete olmasına rağmen yaptığı haberlerle ve açıkladığı belgelerle yalnızca medyada değil , Türkiye siyasetinde de önemli bir konuma gelen Gazete, AKP iktidarının yerini sağlamlaştırmak adına sol-liberal cenahla kurduğu temasın en somut hali. Gazete bu anlamda AKP’nin tarihsel düşmanlarını hedef alan yayınlar yaparak yeni bir hegemonyanın kurulma sürecine eşlik ediyor. Aladağ kitabında, “sol” ile muhafazakâr iktidar partisinin bu flörtünü Taraf gazetesinde çıkan haberler üzerinden inceliyor, gazetenin ve etkilediği kesimlerin AKP iktidarının sağlamlaşmasına sunduğu katkıyı gözler önüne seriyor.
 
SİYASAL İSLAMCI...
 Kitap, Gazete’nin diline pelesenk olan “vesayet”, “değişim”, “demokratikleşme”, “sivil toplum” kavramlarını mercek altına tutarak başlıyor. Sol liberallerin bu kavramları kullanırken, tarihteki tüm kötülüklerin müsebbibi olarak gördükleri modernizmi ve ona dair yöntemleri toptan silmeye çalıştıklarını aktaran yazar; günümüz postmodern teorilerinin içinden konuşan Taraf yazarlarının pek çok konuda, siyasal İslamcı tarih yorumuyla benzerlik gösteren bir Türkiye tarihi anlatısı kurduklarını savunuyor. Ancak Aladağ bahsi geçen modernizm karşıtlığının, modernizmden ayrı düşünemeyeceğimiz kapitalizm, piyasacılık ve metalaşma söz konusu olduğunda zikredilmediğine dikkat çekiyor.
 
TARAF, SAĞ DEĞERLERİN DE SAHİPLENİCİSİ
 Kitap’ta Taraf yazarlarının düşünsel evrimini izlemek mümkün.  Bir dönem sol örgütlerde yer almış kimi yazarların bugün savundukları sistem-içi fikirleri çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor Aladağ. Bu bakımdan kitap, Murat Belge, Halil Berktay, Nabi Yağcı gibi isimlerin Taraf’taki köşelerinden yazdıkları güncel politikaya ve tarihsel olaylara ilişkin makalelerin yalnızca iktidara dönük birer güzelleme olmadığını, aynı zamanda bu kişilerin kendi sol geçmişleriyle hesaplaşma niteliğinde olduğunu anlatıyor. Aladağ’ın eseri, sosyalizmi hem kuramsal olarak hem de tarihsel mirası bağlamında değersizleştiren yorumlar yayınlamaktan çekinmeyen Gazete’nin bu bakımdan da, “tek vatan, tek millet, tek bayrak” diyerek sağ değerlerin de sahiplenicisi olduğu mesajını veren hükümetle uzlaşı içinde olduğunu gösteriyor.
 
Bugün Taraf, Ahmet Altan’lı, Yasemin Çongar’lı Taraf değil. Altan ve Çongar’ın 14 Aralık 2012’deki istifasından sonra, normalde ortalama 50binler civarında satan gazetenin tirajının büyük oranda arttığı söyleniyor. Bu artıştaki “gizem” bir yana, kurulduğu ilk günden beri Taraf’ın nasıl finanse edildiği merak konusu. Aladağ, muhtemel cemaat ve ABD ilişkilerini yadsımadan çalışmasını söylem analiziyle sınırladığını en baştan ortaya koyuyor. Gazetenin içeriğini esas alıyor ve yalnızca makale-haber takibiyle dahi, muhafazakâr-liberal “ağabey”in (ağabeyin istediği müddetçe, istediği düzeyde) sol liberal “küçük kardeş”iyle kurduğu ilişkinin, dışı parlak, içi çoktan çürümüş bir “yeşil elma ittifakı” olduğunu gösteriyor.

Birgün