Elif Çakır bugünkü yazısında "Müslümanlar olarak bizlerin elinden, dilinden, adalet duygusundan emin olunamadığı bir sürece doğru adım adım gittiğimizi görüyorum." dedi.
 
Gazeteci-Yazar Elif Çakır, karar.com sitesindeki köşe yazısında bugün yaşanan hukuksuzluklara isyan etti.
Yazısında 27 Mayıs'tan bu yana devam eden vesayetler döneminin bitirildiğini anlatan Elif Çakır "Güzel şeyler yaşadık bu ülkede. Acısıyla tatlısıyla. Gün geldi, AK Parti’ye kapatması davası açıldı, 27 Nisan Muhtırası verildi, darbe planları çıktı, yüreğimize indi... Tam “Bu kadarmış artık” dediğimiz anda Erdoğan ve yol arkadaşlarının meydan okumasına tanıklık ettik. Gurur duyduk." diyor ve ekliyor: "Ama şimdi..."
Elif Çakır, "gerçekleşen terslikleri" şöyle anlatıyor:
"Bir şeyler ters gidiyor.
İşittiklerimle gördüklerim arasındaki zıtlıklar siyahla beyaz gibi.
Sağıma bakıyorum Başbakan Davutoğlu’nu dinliyorum.
Bir kez değil, iki kez değil. Defalarca aynı şeyi söylüyor.
Diyor ki:
“Can Dündar ve Erdem Gül’ün tutuksuz yargılanmaları daha doğru.”
Çünkü dünümüzün 'kahraman savcıları'nın koy sepete, gösterelim bir gününü bakalım dedikleri, Ahmet Şık, Nedim Şener gibi bir günahları var. Toplumu hukuken ikna edememişler. Çünkü hukuka uygun davranmamışlar.
Bugün aynı hataya bir kez daha düşmemek lazım değil mi?
Doğru olan budur.
Ama heyhat!
Soluma bakıyorum, yine aynı tas aynı hamam! Savcıların adı değişiyor ama mantık aynı: "Güç bizim! Hukuk mu! İstediğimiz yere çevirir, haklı bir kulp buluruz" mantığı değişmiyor işte.
Başbakan Davutoğlu diyor ki:
“Hukuki bir süreçtir, hükümetimizin müdahil olduğu bir konu değildir.”
Ben de diyorum ki Sayın Başbakan’a...
Haklısınız, hukuki bir süreç var ama hukuka uygunluğu tartışılır. Hükümetinizin müdahil olduğu bir konu değil. Ancak bu dönem sizinle anılır, “Davutoğlu’nun başbakan olduğu dönemde...” diyerek size fatura edilir.
Yürüyen sürecin gerçekten hukuki olduğuna inandıramıyorum kendimi.
Yargıçların “ihtimalli”, “olasılılı”, “yorumlu” iddianamelerini görünce adalet dağıtması gereken yargıçlarımızın adil olmadığı şüphesine kapılıyorum.
***
Sağıma bakıyorum, Başbakan Davutoğlu konuşuyor. Dinliyorum.
Diyor ki Sayın Başbakan:
“Basın özgürlüğü kırmızı çizgimdir.”
Diyor ki Sayın Başbakan:
“Bütün vatandaşlarımızın düşünce ve fikir özgürlüğü teminatımız altındadır.”
Soluma bakıyorum.
Hasan Cemal’in kitaplarının toplatıldığını görüyorum. Hasan Cemal’in kitabını yayınlayan yayınevi yıllarca sizin partinizden siyaset yapmış bir isim. Bilen bilir.
Hasan Cemal’in toplatılan kitabını ben de okudum. Evimin kütüphanesinde duruyor. Belki yarın kızım da kütüphaneden çekip okuyacak. Yazdıkları kafasına yatacak ya da yatmayacak. Bilmiyorum. Kendi kararını kendisi verecek.
Şimdi savcı gelip benim kütüphanemden de zorla gelip alabilecek mi? Belki Hasan Cemal’in kitabını kütüphanemde tutmayacaktım. Hasan Cemal hakkında en ağır yazıları yazmış birisi olarak şimdi sonuna kadar kütüphanemde tutacağım.
Fikirlerimiz yazmadığımız, konuşmadığımız sürece mi özgür?
Çok merak ediyorum o kitabın içinde terör propagandasına dair benim göremediğim savcının gördüğü ne var?
***
Sağıma bakıyorum, Başbakan Davutoğlu konuşuyor. Dinliyorum.
"Demokrasiden, hukuktan, merhametten, şefkatten, sevgiden geri adım atılmayacaktır. Toplumsal uzlaşma önceliğimiz. Hukuk güvence altındadır” diyor.
Soluma bakıyorum.
Merhametimizi yitirdiğimizi görüyorum.
Toplumun giderek birbirinden nefret eder hale geldiğini, toplumsal uzlaşma imkanından gün be gün uzaklaştığımızı fark ediyorum.
Gerginliklerin, kindarlığın giderek arttığını...
Kulağım tehditkar konuşmalarla çınlıyor.
Nereye baksam sallanan parmaklar görüyorum.
Müslümanlar olarak bizlerin elinden, dilinden, adalet duygusundan emin olunamadığı bir sürece doğru adım adım gittiğimizi görüyorum.
Bir Hakan Albayrak’a dahi tahammülsüzlüğün hangi boyutlara ulaştığını görüyorum. Dün Hakan Albayrak’a ‘Abi' diyenlerin bugün ona hayatı nasıl cehennem etmek için yarışa girdiklerini görüyorum.
AK Parti’yi amaç olmaktan çıkartanları, dini hassasiyetleri, inandıkları dinin ilkelerini prensiplerini bir kenara koyup nasıl araçsallaştırdıklarını görüyorum.
Daha fazlasını söylemeye de yüreğim elvermiyor."