Çinli kimya profesörü Zhang Binjian, Çin seddinin Ming Hanedanlığı dönemindeki kısımlarını 6 yüzyıl önce inşa eden işçilerin, taş tuğlaları yapışkan pirinç unu ve sönmüş kireç tozunu karıştırarak hazırladıkları harç ördüklerini kaydetti.

Yapışkan pirinç unu harcının taş tuğlaları son derece sağlam biçimde tuttuğunu vurgulayan Zhang, duvarın çoğu bölümünde yabani otların bile halen büyüyemediğini belirtti.
 
Zhejiang Üniversitesi Profesörü Zhang, Amerikan Kimya Cemiyeti dergisinde yayımlanan makalesinde,  "Harcın karışımı, organik ve inorganik maddelerin özel bir bileşimden oluşuyor. Yapışkan pirinç ununun içindeki amilopektin maddesi, karışımın organik bileşenini oluşturuyor. Yapışkan pirinç unu ile hazırlanan sıvı, kalsiyum karbonat içerikli harca katılıyor. Amilopektin maddesi sayesinde taş tuğlaları tutan harç daha da sağlamlaşıyor. Set duvarlarına daha büyük fiziksel güç veriyor" diyerek, harcın sırrını açıkladı. 
 
Doğu Asya'da en önemli temel besin maddelerinin başında gelen yapışkan pirincin inşaat alanında kullanılması, dönemin en önemli teknik buluşları arasında yer aldı. 1368-1644 yılları arasında hüküm süren Ming Hanedanlığı tarafından inşa edilen türbe mezar ve kule gibi anıt yapıların bu sayede deprem ve sel gibi doğal felaketlere karşı dayandığı belirtiliyor.

Harcın hazırlanması ve binlerce işçinin beslenmesi için büyük miktarlarda gerekli olan pirinç ihtiyacını karşılamak için yayımlanan imparatorluk emirlerinin, ülkenin güneyindeki pirinç üreticisi halk arasında yaygın kızgınlığa yol açtığı biliniyor.