NECATİ DOĞRU

İyi başlamıştı.

Dürüst görünüyorlardı.

Büyük hâkimi bulmuşlardı.

İnsanların içinde, yüreğinde, ruhlarının derininde bir büyük hâkim olan vicdanı harekete geçiriyorlardı. İnsanlar içlerindeki o büyük hâkimin, “Allah’ın sesi olduğuna” inanıyorlardı. Benim de arkadaşlarım vardı ve onlar içlerindeki “Allah’ın sesini” bu Deniz Feneri sayesinde duymuşlardı.

Söyleşiler etkiliydi.

Zayıflara saygı vardı.

Muhtacın gelip sana yalvarıp avunmasını beklemeden ona ulaşmanın erdemi, inançlar üzerinden gösteri yapmayı sevmeyenleri etkiliyordu. Arkadaşlarım yanlarında eşleri, büyümüş çocukları olduğu halde Deniz Feneri ekiplerinin kuş uçmaz-kervan geçmez yerlerdeki yoksul köylülere ve şehirlerin kıyısında tutunmaya çalışan fakirlerin yardımına koşarken çekilen TV haber filmlerini ve yapılan söyleşileri izliyor, ağlıyorlardı.

Yardım ediyorlardı.

Deniz Feneri tuttu.

***

Bu, “yoksulun acısını yoksul olmayana duyurma” yöntemi diye özetleyebileceğim “Gönül Alma Köprüsü” uygulaması, Türkiye’de ilk kez Kanal 7 TV’sinde bir haber programından çıktı ve sonra çığ gibi büyüyüp, tek başına bir büyük kampanyaya dönüştü. Milyonlarca, milyarlarca para, çoğunluğu gıda ve giyecek olmak üzere diğer yardımlar toplandı. Deniz Feneri Derneği iktidar partisi AKP’den büyük destek gördü. 2004 yılının Aralık ayında Bakanlar Kurulu kararı ile “kamu yararına çalışan dernekler arasına” alındı ve validen, polisten izin almadan yardım toplayabilme imtiyazı elde etti.

Model Almanya’ya da sıçradı.

Türkiye’de Deniz Feneri’ni kuranların kullandıkları deniz kıyısına konulmuş şimşekli döner ışık kulesi logosu(amblemi) dahil hemen her şey Almanya’da da uygulandı. Türkiye’deki Deniz Feneri yöneticileri ile Almanya’dakiler aynı yumurtanın ikizleri gibiydi. İnsanlara yaklaşımları, çalışma modelleri, kullandıkları cümleler, yardım biçimleri, kurdukları şirketler aynıydı.

Sonra ne oldu?

İzliyorsunuzdur.

İyilik yapmak için yola çıkanların, Deniz Feneri yolunda yürürken paraları “iyilik hortumlamasına” uğradı.

***

Alman savcılar çıktı.

Deniz Feneri’nin ilk kuruluşundaki temiz, samimi, iyi niyetli, Allah sesiyle dolu ruhunu, şeytana sattığını saptadı.

Alman polisi çalıştı.

Birimler kurdu.

Toplanan paraların ne kadarının yoksula yardıma gittiğini, ne kadarının da Deniz Feneri Almanya bölümünü yönetenlerin kişisel servetine aktığını saptadı. Alman hâkimler çıktı, “iyilik yapmak için ekmeklerinin yarısını yoksullarla paylaşanların” yardımlarının istismar edildiğini belgeleriyle gördüler.

Mahkemeler başladı.

2 yönetici tutuklandı.

Diğerleri tutuksuz yargılanıyor.

Tutuklananların ve tutuksuz yargılananların hepsi Türk’tü. Aralarına hiçbir Alman’ı almamışlardı. Türkiye’deki Deniz Feneri yöneticileri, amblemleri dahil, sloganları ve çalışma yöntemleri aynı olan Almanya’daki Deniz Feneri’cilerle hiçbir bağlantıları olmadığını söylüyor.

İster inan!

İster inanma!