Başbakan Yardımcısı Ali Babacan, Hürriyet’ten Vahap Munyar’a Türk Ticaret Kanunu’nda yapılması planlanan değişiklikler ile ilgili açıklama yapmış.
 
Babacan’ın açıklamasına göre, işadamlarının en çok eleştirdiği konuların başında gelen şirketten borç alma konusuna yumuşama getiriliyor. Buna göre, şirket ortakları cari hesaptan para çekebilecekler. Ancak, patronlardan birinin şirketten para çekmesi tüm ortakların ve Yönetim Kurulu’nun onayı ile olacak.
 
Türk Ticaret Kanunu’nda çok eleştirilen bir başka konu ise en büyüğünden en küçüğüne şirketlerin mali tablolarının internetten yayınlanması zorunluluğuydu. Şirketin, bankaya borcu, bankadaki parası tüm ayrıntılarıyla internette yayınlanacaktı. Babacan, bankacılıktaki “sır” kuralı gibi, şirketlerdeki “ticari sır” kuralı gereği bu düzenlemenin değiştirileceğini söylüyor.  Bakan, bu konuda Ticaret Sicili Gazetesi kriterinin geçerli olacağını, oradaki bilgilerin internette de yayınlanmasının isteneceğini ekliyor. Büyük eleştirilere yol açan, herkesi potansiyel suçlu gibi görüp şirketlerde olabilecek neredeyse her hata ya da yanlışa hapis cezası getiren düzenlemeler de iyileştirmeler olacakmış…
 
Bakan Babacan, Kanun’da zorunlu gördükleri bu değişiklikleri yapacaklarını söylerken, kanunun tek bir maddesine dokunulması durumunda kanunun ruhunun bozulacağına ilişkin açıklamalarını unutmuş görünüyor.
 
Şimdi, açıkça bazı sorular sormamız gerekiyor:
 
Siz, bu kanunu yaparken, uzaylı mantığıyla mı yaklaştınız?
Türkiye’nin şartlarını, çalışma hayatının yapısının nasıl olduğunu hiç mi düşünmediniz? Madem, yapılacak tek maddenin bile değişmesiyle kanunun ruhunun bozulacağına inanıyordunuz, gelinen noktada kanunun ruhu uçup gitmedi mi?
 
Önce yapalım, sonra gerekirse gerekli değişiklikleri yaparız mantığı, böylesine ciddi bir konuya gayriciddi yaklaşım anlamına gelmiyor mu? 
Sayın Babacan, Türkiye’de tüm ticari hayatı kökten etkileyecek bir konuyu çok hafide aldınız!
Kanunu “yaz-boz tahtası”na benzettiniz. Lütfen, biraz ciddiyet!
 
Atatürk diyor ki:
“Millet tarafından, millet adına devleti idareye yetkili kılınanlar için gerektiği zaman millete hesap vermek mecburiyeti, laübalilik ve keyfi hareketle uzlaşmaz.”