Milletvekili genel seçimi sonuçlandırdı. Yüksek bir katılımın sonucu Meclis'in
aritmetiği yeni bir şekil kazandı. Ancak, önce Yüksek Seçim Kurulu, daha sonra
da bir mahkeme, seçim sonuçlarını hiçe sayan iki karar alarak ortalığı
karıştırdı.
 
Açık söylemek gerekirse, bağımsız milletvekili seçilen Hatip Dicle'yi sevmem.
Onun, Türkiye'nin birliği ve bütünlüğü konusunda hiç derdinin olmadığını da
biliyorum. Ancak, seçilip mazbatasını alan bir milletvekilinin bu hakkının
elinden alınması ancak ve ancak Meclis'in kararıyla olmalıydı. YSK'nın
Dicle'nin seçilme şartlarına sahip olmadığını tespit etmesi seçimden önce
gerçekleşmeliydi. Bu gelişme YSK'nın yaşanan hızlı gelişmelere ayak
uyduramadığının ve Meclis'te yapılması gereken bir işleme "varsın geç
olsun, işi biz bitirelim" mantığıyla davrandığının kanıtı olmuştur.
 
Bu gelişme ister istemez, çağdaş demokrasi açısından garabet sayılabilecek
yüzde 10'luk baraj engelini aşabilmek için bağımsız aday olan BDP'lilerin
sert tepkilerine yol açmıştır. Ve bu gelişme seçim sonrası, özlenen
uzlaşma kültürünün üzerine gölge düşürmüştür. Meclis'e gelmeme eylemi
gerçekleşirse, bunun  doğuracağı siyasi ve sosyal sonuçların gerilimi daha
da artıracağını görmek için kahin olmaya gerek yoktur.
 
YSK'nın çok tartışılacak bu kararının ardından gazeteci-yazar Mustafa Balbay
ile Prof.Mehmet Haberal'ın milletvekili seçilmelerine rağmen, mahkemenin
tartışmalı bir karardan sonra tahliyelerini reddetmesi ise hukukun
siyasallaşmasının en çarpıcı delili niteliğindedir. Başbakan, milletvekili
seçilmenin mutlaka tahliye anlamına gelmeyeceğini ifade ederek, mahkemenin kararından
önce beyanda bulunarak mahkemeye mesaj göndermiştir. Mahkeme
Başkanı'nın Balbay ve Haberal'ın tahliye edilmeleri gerektiği yolundaki
görüşüne karşın mahkemenin iki üyesi aksi yönde görüş belirterek
tahliyeyi önlemişlerdir. Balbay ile Haberal'ın haklarında isnat edilen suçla
ilgili hüküm giymemiş olmaları, suç sabit oluncaya ve hüküm giyinceye kadar
masumiyet ilkesi ile çelişmiştir. Hukukun üstünlüğü ve yargının bağımsızlığı bu
kararla rencide edilmiştir.
 
Bundan sonra Türkiye'de nelerin yaşanabileceğini izleyip göreceğiz. Ancak,
gerek YSK'nın gerekse mahkeme'nin aldığı kararlar tüm toplumu kucaklayan bir
Anayasa için çalışmaya başlayacak olan Meclis'te siyasi partiler arasında
uzlaşı kültürünü etkileyecek ve gerilimi hızlandıracak fitili ateşlemiştir.
Dileğimiz, Meclis'te sağduyunun hakim kılınması ve kazanılmış
hakların milletvekili seçilenlere sağlanması için gerekli yasal müdahalenin
hemen sonuca bağlanmasıdır. Aksine gelişmeler ise hiç kimseye yada
kuruluşa prim getirmez. Ve ülkede kaos yaşanması kaçınılmaz olur.

[email protected]