MEHMET TEZKAN
DTP kapatıldı diye.. Apo’nun odası bahane edilerek sokak gösterileri başladı diye.. Açılım bitti diye.. DTP’li vekiller Meclis’i fiilen terk etti diye söylemiyorum..
Türkiye iyi yönetilmediği için söylüyorum..
Bu düşüncem yeni değil..
2010’un herhangi bir diliminde yapılacak seçimin Türkiye’yi rahatlatacağına inanıyorum..
Her alanda..
Her konuda..
Atılan her adımla başlayan yeni gerginlikle Türkiye yoluna devam edemez..
Edermiş gibi yapar, yerinde sayar.. Gündeme gelen her konu yeni bağırış çağırışlara neden olur..
Peki neden böyle?
Yeni Şafak’tan Fatma K. Barbarosoğlu bu sorunun yanıtını vermiş..
Bakın ne diyor:
“AKP  anlamlarımızı’ anlamlı kılmıyor. Kendi halinde bıraksa bundan daha beter olmayacak konulara el atıyor. El atıyor ve eline değen her şey kül oluyor.
Anlamları, isimleri, imajları yönetemiyor AKP”
*  *  *
Ben de böyle düşünüyorum..
İktidarın el attığı her şey kül oluyor..
Bu yüzden çare seçimdir diyorum..
Biliyorum, Başbakan kızacak.. Ne seçimi diyecek.. Gerek yok diyecek.. Seçime gitmeyi yenilgi olarak gördüğü için zamanından önce olmaz diyecek..
Bunları biliyorum..
Ben, Türkiye bu girdaptan nasıl çıkar diye soranlara yanıt veriyorum..
*  *  *
Erdoğan ile Baykal bir araya gelmiyor..
Erdoğan ile Bahçeli görüşmüyor.. Başbakan o zihniyetle asla görüşmem diyor..
Muhalefet de aynı havada.. Farkında değiliz ama siyaset tıkandı..
Demirel’in Ecevit’le küs olduğu 1970’lerin sonunu hatırlayın.. Veya Yılmaz ile Çiller’in kavgalı olduğu 1990’lı yılları..
Türkiye yerinde saymadı mı?
Siyaset tıkanınca toplum geriliyor.. Sokakta acayip şeyler oluyor..
Tıkanan siyaseti açmanın yolu belli..
Bunun için çare seçimdir diyorum..

MENDİL SATAN ÇOCUK!..
Türkiye’nin kanayan yaralarından biridir.. Hele İstanbul’un neredeyse baş sorunu.. Her kırmızı ışıkta arabanızın yanında bir çocuk belirir.. Elinde kâğıt mendiliyle..
Boynu bükük, gözleri donuktur.. Ağlamaklı bir ifadeyle bakar..
Mendil alır mısın?
O an vicdanla akıl arasında gelip gidersiniz..
Vicdan: Alt tarafı bir lira.. Al ki çocuk mutlu olsun, karnı doysun, ihtiyacını karşılasın.. Bir lirayla fakirleşmesin ama o der..
Akıl: Kafadan alma der.. O mendili alarak çocuğa iyilik yapmıyorsun, kötülük yapıyorsun..
O çocuğu sokağa dökenlerin ekmeğine yağ sürüyorsun..
Hava soğuksa, yağmur çiseliyorsa vicdan kafadan galip gelir..
Hele bu işsizlikte!..
*  *  *
Ben sıcak evime gidiyorum, sıcak çorbamı içeceğim, o burada, bu soğukta düşüncesi o mendili aldırır.. Fiyatının kat kat üstünü vererek..
Biliyorum yanlış ama arabada bu durumlar için hep bozuk para bulundururum.. Çünkü vicdanım hep galip gelir..
Bir iki kere aklımı dinledim.. Almadım, aradan birkaç dakika geçti, vicdanım uzatmalarda yine golünü attı.. Geniş bir tur attım, aynı noktaya geldim, aynı çocuktan o mendili aldım..
*  *  *
Bu soruna İstanbul Çocuk Şube Müdürlüğü el attı.. Çok iyi yaptı.. Bizleri de bile bile düştüğümüz yanlıştan kurtardı..
Çocuklardan mendil, su, çiçek gibi malları alanlar..
Ayakkabısını çocuklara boyatanlar kabahatler kanununa göre cezalandırılacaklar..
Haberi okuyunca oh dedim..
Artık akıl, vicdana suç işleme diyecek..
*  *  *
Bir süre vicdanlarımıza kelepçe vurursak.. O mendili almazsak, bir süre sonra o çocuklar sokaklardan çekilmek zorunda kalacak.. Onlara en büyük iyiliği o mendili almamakla yaparız..
İlk kez konulan bir cezaya sevindim..
Hem de çok..