Türk Silahlı Kuvvetleri’nin komuta kademesinde, vesayetin sona erdirilmesine ve dış güvenliğe odaklanmasına direnen yapı maalesef hala sürüyor.

Vesayetçi zihniyetin ne kadar güçlü olduğu son YAŞ toplantısında net bir şekilde ortaya çıkmış oldu.
Hükümetin haftalar öncesinden tavrını net bir şekilde ortaya koymasına ve sanık sandalyesine oturmuş isimlerin terfi etmemeleri gerektiğini ortaya koymasına rağmen, asker bildiğini okumayı sürdürdü.

İlker Başbuğ, YAŞ toplantıları süresince internet andıcı sanığı ve Balyoz davasının bir numaralı ismi olan Birinci Ordu Komutanı Hasan Iğsız’ı Kara Kuvvetleri Komutanı yapmak için diretti.

Atama yetkisinin sivil iradede olmasına rağmen Genelkurmay Başkanı Başbuğ, Hasan Iğsız için hayatının en önemli mücadelelerinden birini verdi. Bu direnişini “istifa ederim” noktasına kadar taşıdı.

Öğrendiğim kadarıyla hükümet tarafı, “durma, istifa et öyle ise” anlamına gelen “sen bilirsin” deme yerine, “Bu doğru bir yöntem değil” ifadesini kullandı.

Ayak sürümemesi gerektiği, YAŞ’ın üçüncü günü Çankaya Köşkü’ndeki görüşmede bizzat Cumhurbaşkanı Gül tarafından İlker Başbuğ’a ifade edildi. Cumhurbaşkanı Gül, sanık komutanların atamalarının kendisine getirilmemesini kesin bir dille ortaya koydu.

Bilindiği gibi 4. gün toplantılarına Başbakan Erdoğan hiç katılmadı. Gün boyu süren toplantıda Başbuğ “Nuh dedi peygamber demedi” hesabı, Iğsız’ın Kara Kuvvetleri Komutanlığı’na getirmek etrafında odaklandı.

Başbuğ’un peşinde olduğu ikinci atama ise halen Genelkurmay İkinci Başkanı olan Aslan Güner’in Jandarma Genel Komutanlığı’na atanmasını sağlamaktı. Bu iki atamanın dışında hiçbir atamanın önemi yok gibiydi.

Günün sonunda hem Çankaya, hem de Başbakan sıkı durdu ve her iki ismin ataması da yapılmadı. Terfi edemediği için Iğsız’a 30 Ağustos’ta emeklilik yolu açılmış oldu.

Bilindiği gibi kuvvet komutanlıklarına yapılan atamaları, genelkurmay başkanları öneriyor, hükümetler atamasını yapıyor, cumhurbaşkanı da onaylıyor.

Iğsız’ı istedi yere getiremeyen Başbuğ, kendini yenilmiş bir komutan saymaya başladı. Genelkurmay Başkanlığı görevine Işık Koşaner’in getirilmesine iki tarafın da bir itirazı olmamasına rağmen teknik bir sebepten dolayı bu atama yapılamadı.

Koşaner’in atamasının yapılması için Başbuğ’un Kara Kuvvetleri’ne bir isim önermesi gerekiyordu. Ancak Başbuğ, yenilmişlik duygusu ile isim önermedi. Dolayısıyla Koşaner’in ataması ertelenmiş oldu.
Kendini mağlup sayan Başbuğ, muhtemelen Kara Kuvvetleri Komutanlığı için yeni bir ismi önerme yoluna da gitmeyecek.

Bu durumda iki ihtimal ortaya çıkıyor. Birinci ihtimal, isteğinin dışında bir ismi önerme durumunda kalmayı gururuna yediremeyecek ve istifa yolunu seçecek. İkinci ihtimal ise kendi görev süresi doluncaya kadar KKK’ya bir isim önermeyecek.

Bu durumda ise hükümet Işık Koşaner’in karambolden emekliye gitmesinin önünü kesmek için 30 Ağustos’a yakın Başbuğ’u görevden alma yolunu seçmek durumunda kalacak.

 Toplumun zihninde “boru” ve “kağıt parçası” olarak kalacak olan Başbuğ’a şimdiden “Boru Paşa” adını takmışlar bile.

Ergenekon sanığı öteki sembol isim olan 3. Ordu Komutanı Saldıray Berk’in EDOK Komutanlığı’na getirilmesine çok hesaba katmayın bence. Bu bir terfi değil, yatay geçiş.

Esas, Berk’in Iğsız’dan sonra KKK olmasının yolu kesilmiş oldu.

Bu toplumun seçerek getirdiği sivil irade, tarihinde ilk kez hesap soruyor. Bundan sonra askerler, yaptıklarının hesabının sorulacağını görmüş oldu. Bu da demokrasi tarihimizdeki en önemli kırılma noktalarından birisi olacak.

Ünal TANIK / Haber 7