Yaratıcı yönetmenliğini Mehmet Turgut’un yaptığı “46” dergisi dördüncü sayısının kapağında Haluk Bilginer’i ağırladı. Ünlü oyuncu, ‘arabesk yavşaklığından utanıyorum’ sözleriyle olay yaratan Fazıl Say gibi ortalığı karıştıracak açıklamalar yaptı:

 - “Babam öldü ama hala sahneye çıkarım” yavşaklığına asla inanmam. Önce insandır önemli olan, oyun değil. Ben babam ölürse sahneye filan çıkmam, k.çımı yesin herkes. Bu kadar içini yakan bir şey varken “Çok üzgünüz ama show must go on” demek.. bırakın bu işleri yani. Eski tiyatrocular, “Tahta valizle Anadolu’yu turlarken parasızlıktan otelde rehin kaldık” der ya, marifet diye mi anlatıyorsun bunu bana, salaksın, beş parasız tiyatro yapıyorum diye bana kahramanlık mı taslıyorsun?

- “Rolümden etkilendim” diyen aktör iki şeydir; ya yalancıdır ya ruh hastası. Hemen tedavi olması lazım, hem de tam zamanlı klinikte yatarak. Öyle “2’de doktorla randevum var” değil, bayağı yatıracaksın onu. Ya da adi yalancının teki. Üçüncü bir şık yok. Manyak mısın?

- Oyuncular, ustalık sahibi olmadan efsane sahibi olmaya çok meraklıdır. 

Eskilerden ‘çook iyi oyuncu’ olarak hatırlanan birçok oyuncunun aslında çok kötü oyuncular olduğuna eminim. Büyük oyuncu olarak hatırlanan birçok isim, aslında kötü oynayan ama efsane yaratmayı becerebilmiş yavşağın tekiydi. Oyuncuların çoğu yavşaktır genellikle.18/09/2010