Başbakan seçildiği gün zaten devlet ona bir uçak vermişti. 5-10 gazeteci birden doldurup havada 10 bin metre yüksekte uçarken, “ülkede kişi başına milli geliri 10 bin dolara çıkardık” türü yanıltıcı; milli gelir hesaplarının nasıl yapıldığını bilenleri güldürücü demeçler vermek de mümkün oluyordu.

Yine de dardı uçak.

Konforsuzdu.

Küçüktü.

Yatak odası bile yoktu.

İkinci uçak alındı.

Birincisinden çok çok daha büyüktü ikinci uçak. Ayrı yatak odası vardı ve Atlas Okyanusu’nu aşıp 12 saatte ABD’ye uçarken, kıtaları geçip 15 saatte Hindistan ile Çin’e giderken uyuyabiliyordu Başbakan... Ve daha çok sayıda gazeteci yazar, katırcı fincanı gibi yan yana dizilip birlikte fotoğraf çektirerek 10 bin metre yükseklikten “Başbakan dedi ki...” gazeteciliği yapabiliyorlardı.

Yine de yetmedi.

Kesmedi.

Üçüncü uçak alındı.

60 milyon dolar diyorlar.

Üçüncü uçağın alımında; akla-mantığa-doğal hukuka-vicdana sinmeyen bir katakulli var. Yüzde 50’den fazlası özele açılmış, bu yüzden devlet ve Meclis denetiminden kurtulmuş THY aldı uçağı... Başbakan’a tahsis etti.

***

THY’nin ana sözleşmesinde, kuruluş amaçları arasında “Başbakanlara- Cumhurbaşkanlarına-Devletin seçilmiş ve atanmış büyüklerine VIP uçağı alır” diye bir görev tanımı yok.

Dünya kriz içine girmişken.

Kriz Türkiye’yi de sallarken.

İki VIP uçağın sahibi başbakan, Meclis denetiminden geçen başbakanlık bütçesinden değil de Meclis denetiminin dışına kaçırılmış THY’nin bütçesinden üçüncü uçağı nasıl alabilir?

Tam zamanıdır.

Hesap sorulmalıdır.

İşçiler işsiz kalıyor.

İşsizler iyice daralıyor.

Fabrikalar kapanıyor.

Ülke milli geliri küçülüyor.

Bütçe açık veriyor.

İhracat düşüyor.

Büyüme eksiye iniyor.

Geçim zorlaşıyor.

Ülke önünü göremiyor.

Ereğli Demir Çelik Fabrikası ile İskenderun Demir Çelik Fabrikası’nın işçileri, memurları ve üst yöneticileri, fabrika kapanmasın çalışmaya devam etsin diye “maaşlarının yüzde 35 indirilmesini” kabul ediyorlar. Demir-çelik işçilerinin başlattığı; bu yüksek özveri, belli ki ülkemizin bütün sektörlerine dalga dalga yayılmanın arifesindeyken Başbakan, kendine yeni uçak alıyor.

***

Yani üçüncü uçağı alıyor.

Demokrasi, eşitlik, hukukun üstünlüğü, ekonomik verimlilik, parayı doğru kullanma, iyi yönetişim, sağlıklı sevk ve idare bunun neresindedir?

Hesap sorulmalı.

Ülke IMF’nin kapısında para dilenirken; kendisi dar gelirli bir aile çocuğu olarak doğmuş, dar gelirli, az gelirli halk kitlelerinden oylar alabilmiş ülkenin Başbakan’ı, Meclis denetiminden çıkartılmış, üstelik yüzde 50’den fazlası özel kişilere satılmış THY’nin bütçesinden kendine üçüncü uçağı nasıl aldırır? Bu bir defa yazılıp sonra unutulacak bir tuhaflık değildir. Erdemir işçileri, “Yeter ki fabrikamız kapanmasın” diyerek ücretlerini yüzde 35 indirmeyi kabul ederken Başbakan’ın üçüncü uçağı almasının ve ona binmesinin hesabını sormanın tam zamanıdır.

AKP’li milletvekilleri.

Sözüm sizedir.

Örneğin evine Başbakan’ı çağırıp akşam yemeği verecek kadar samimi ilişkiler içinde olabilmeyi başarmış AKP milletvekili Nursuna Memecan, “Bu dar günlerde üçüncü uçağı neden aldırdınız?” diyerek Başbakan’a hesap sorabilir. Nursuna Memecan, sadece halkın vekili olarak değil, AKP’nin imaj maker’ı olarak da bu sorgulamayı yapar.