İnsan Utanır

MANKENLER tesettür defilesinde başlarını örtüp, genelde açıkta ve ortalıkta olan yanlarını özenle kapatıp podyuma çıktılar.
Tesettürü siz "1400 yıl önce belirlenmiş ve emredilmiş kadına örtünme emri" olarak bilseniz de, bu tesettürün 2006 ilkbahar-yaz kreasyonu!.. Doğrusunu isterseniz ben bu tür defilelere karşı değilim.
Tam tersine her zaman, her gün, her yerde, her an "tesettür defilesi" yapılsın isterim.
Çünkü din gibi bir yüce duygunun siyasete, ticarete, çıkara, menfaate nasıl alet edildiğini en iyi başka ne anlatabilir?
Ya da bir sahtekárlığa...
Tesettür; kadının çekiciliğini örtmek, kadını gözlerden uzak tutmak değil mi?..
Pekiii...
Salonlara doluşarak, televizyonları çağırarak, gazetelere haber vererek, bunun "defilesi" ne oluyor?..
*
Sonuçta ünlü mankenler tesettür giysilerini sundular.
Saçlarının ucu dahi gözükmesin diye başlarını sıkmabaş yapıp, ayaklarının ucu dahi gözükmesin diye yerlere kadar örtünüp, ama popolarını tas gibi çıkartıp sallaya sallaya geçtiler podyumdan.
Gözlerim şaşı bakıyorum.
Aklıma mankenlerin geçtiğimiz yıllarda ahlak masasının (?) bir operasyonuna karşı açıkladıkları ortak bildirilerinde "Biz de Atatürk Cumhuriyeti’nin kızlarıyız" dedikleri geliyor.
Oysa şimdi içlerinden bir teki olsun "Hayır, ben Atatürk Cumhuriyeti’nin kızıyım... Bu tesettür defilesi soytarılığına alet olmam..." demedi, demiyorlar.
Tümü podyumda...
*
Hepimiz biliyoruz ki laikliği yıkmak isteyen karşı devrimciler, kavgalarını ve dayatmalarını kadının başı, kılığı, giysisi üzerinden sürdürüyorlar.
Ve toplumumuzu "laikler" ile "Müslümanlar" diye ikiye böldüler.
"Atatürk’ün kızlarına" bu yıkıcılığın-bölücülüğün bir parçası olmak yakışıyor mu?..
Mankenlik elbette bir sanattır.
Her sanat gibi biraz olsun "dürüstlük" ister.
Biraz "ilke" ister.
Biraz "ahlak" ister.
O zaman yüce duyguları kimisi paraya çevirmek isterken, kimisi laikliği yıkmak isterken, onlara alet olan "Atatürk’ün kızları"na sormaz mısınız:
Hiç utanmadınız mı?..

Hürriyet / Bekir Coşkun / 03.05.2006