Kentin kenar semtlerinden Mahallebaşı’nda, Sergender sokaktaki bir gecekonduda kendisi gibi kimsesiz olan 3 çocuklu dul Hatice Taşdemir ile birlikte aynı evi paylaşan Sona Polat, görünümüyle, saç traşıyla erkekten farksız. Evinin önünde sandalyesinde oturarak sigarasını tüttüren Sona Polat, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından aldığı yardımlarla ayakta durmaya çalışıyor.Mahalledeki çocukların hem ninesi hem de dedesi olan Sona Polat, ilginç hayat hikayesini şöyle anlattı:

“Kars'ın Arpaçay İlçesi'ne bağlı Terek Köyü'nde 20 yaşında evlenip, Erzurum’a geldim. Ancak, kocamın şiddetine 8 yıl dayanabildim. Çocuksuz dul kalınca, ekmek parası derdine düştüm. Kadın kıyafetiyle çıktığımda hep tacize uğrayınca, çareyi erkek gibi giyinmekte buldum. O günden beri saçlarımı erkek berberine kestiririm. Erkeklerin tacizinden erkek gibi giyinerek, konuşarak, davranarak büyük ölçüde kurtuldum. Sebze halinde at arabasıyla nakliye işi yaptım. Tarla ve bostanlarda patates sökümüne gittim. Kış aylarında ise mahalleleri at arabası ile dolaşarak eskileri topladım, hurdacılık yaparak ekmeğini kazandım. Şimdi evimin kirasını, ihtiyaçlarımı vakıf karşılıyor. Kendim gibi dul bir kadın Hatice hanımla aynı evde kalıyoruz. Çocukların kimi bana ‘Sona nine’, kimi de ‘Sona dede’ der. Bu saatten sonra hiç önemli değil. Bir süre önce evine ekmek almaya giderken, silahlı bir kavganın ortasında kalıp, sağ ayağından kazayla vuruldum. Şimdi o yüzden koltuk değnekleriyle yürümeye çalışıyorum. Tek bir isteğim var. O da temiz ve güzel bir evde yaşamak.”