Deniz Baykal dün de sustu. Kurultaya iki hafta, referanduma iki ay kaldı. O koltukta iki gün bile oturması ziyandır!

Ana muhalefet partisi liderliği koltuğu yaşadığımız tehlikeleri farkedenlerin gözünde kurtarıcının adresidir.

Bu rol, akıllı, erdemli, deneyimli, hitabet yeteneği yüksek ve tertemiz bir insan talep ediyor. Baykal, eksiklerini komplekse kapılmaksızın gidererek bu rolün ideal aktörü konumuna geliyordu.

Ama bildiğimiz felâkete uğradı.

Yapılan, özel hayatına, mahremiyetine alçakça bir tecavüzdü.

Ama ne yazık ki bu aşağılık tuzak ve görüntülenen kadının kimliği, onun milletvekilliği postunu pek sorumsuzca kullanıp dağıttığını ortaya koydu.

Baykal boşuna zaman kaybediyor.

Ne yaparsa yapsın o artık Türkiye’nin içinde bulunduğu tarihi geçidi aşmakta hizmetinden yararlanacağı müstakbel kurtarıcı değildir.

Willy Brandt Alman sosyal demokrasisinin yıldızı idi. Yakınındaki adamın karıştığı casusluk skandalı yüzünden sorumluluğu üstlenip istifa etti.

Bu yüzden küçülmedi, kişisel şanssızlığını partisinin kaderi haline getirmediği için yüceldi bile.

Halka hakaret gibi

Baykal kalitesinde bir lidere yakışan, iki hafta sonraki Kurultay’da aday olmayacağını açıklaması, partinin yeni liderini bulmaya yönelik arayışlara, ilerde “onursal başkan” diye anılmayı hak edecek katkılar sağlamasıdır.

Bu tercihi bekleyerek çürütmemelidir.

Ama ne yazık ki manzara iyimser bekleyişler uyandırmıyor.

Baykal’ın hiç bir şey olmamış gibi kalmasının yararını savunan bir lobi faaliyeti gece gündüz sürüyor.

Buna dün, halkın zekâsını hakaret ölçeğinde hafife alan bir suikast iddiası eklendi.

Baykal’ı iki dizinden vurmak üzere tutulmuş bir tetikçinin ülkeye giriş yaparken yakalandığına dair haber CHP Genel Merkezi’nde bir basın toplantısı ile duyuruldu.

Parti kurma hazırlığı içindeki Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül’ün azmettirici rolde yer aldığına dair iddiaya kim sözcülük yaptı biliyor musunuz?

Dindarları rencide eden bir sözünden sonra halka sempatik görünmediği için lider tarafından aylardan beri vitrin gerisinde tutulan parti Genel Sekreteri Önder Sav!

15 Nisan tarihli suikast ihbarını halka duyurmak için neden o rezalet kasetinin internette yayınlanmasını beklemişler?


Şövalye mi, rehin mi?

Genel Sekreter Sav, Deniz Baykal’a yönelik komplonun, çamur atmaktan kurşun sıkmaya kadar gözü kara alternatifler içerdiğini anlatarak CHP liderine bir merhamet ve mağduriyet dokunulmazlığı yaratmak isteyebilir.

Ama herkes bilmeli ki hiç bir inandırıcılığı yoktur bu oyunların.

Kurnazlıkların çözüm getirmek yerine çirkinlikleri arttırdığı bir aşamaya geldik.

Rezalet görüntülerinin 7-8 yıl önce çekilmiş olduğuna dair iddialar ve tahminler dolaşıyor.

“Artık muhtar bile olamaz denilen Erdoğan’ın siyasi yasağını kaldıran, onun için ara seçim icat ederek önce meclise sonra hükümetin başına taşıyan çabalara o günlerde Deniz Baykal’ın cansiperane katılımı ne anlama geliyor?”

Buna benzer soruları Zülfü Livaneli yıllardan beri soruyordu.

Eğer görüntüler eskiyse Tayyip Erdoğan’ı kurtaran Deniz Baykal bir demokrasi şövalyesi değil, zavallı bir rehinmiş.

Öyle veya böyle.. Görüntüler eski veya yeni.. Hiç farketmez.

Baykal, Türkiye’nin muhtaç olduğu alternatif başbakan değildir artık.

Ama kişisel kaybını partisi ve ülke için kazanca dönüştürme şansı vardır. Bu da bir şey. Dileriz kullanır...