ORAY EĞİN

Kendisine İnsani Yardım Vakfı adını koyan ama sivil insanları bile bile ölüme gönderen bir kuruluşun provokasyonunun ardından Türkiye'nin dış politikasının böylesi marjinal grupların kontrolüne girmesine karşı çıkan yazılar yazdım. Buna hala inanıyorum. Birkaç mollanın, attıkları ucuz sloganların gölgesinde koskoca bir ülkenin dünyadaki ekseni değiştirilemez.

Amaç Gazze'ye yardım yapmak değildir. Bu yardım maskesi altında Hamas'ın propagandasına alet olmaktır.

Bakın, Uğur Dündar 2008'de Kızılay'la beraber Gazze'ye tam dört trilyonluk yardım iletilmesi için uğraştı ve bunu başardı. Ne bu yardım iletilirken, ne de organizasyon yapılırken böyle problemler yaşandı. Her şey kitabına uygun, diplomasi kuralları çerçevesinde gerçekleşti.

Böyle bir seçenek mümkünken, bu şov ne...
Mısır bulaşmıyor bu işe, üstelik Gazze'ye tek geçiş yolu olan kapıyı bile uzun süre açmadı. Ne Suudi Arabistan, ne Katar, ne başka bir Arap ülkesinin Filistinli Araplara destek için adını duydunuz mu?
Ben de diyorum ki: Arapların bile bulaşmadığı bir karanlık dehlize Türkiye neden giriyor?

Gazze kimin canını yakmaz, kim üzülmez, o çocukları görünce kim ağlamaz? Yahudi olsa da, Hıristiyan olsa da ağlarım. Çünkü insanım... Ama birilerinin 'Medeniyetler Çatışması' diye yaydığı kara propagandaya alet olarak Yahudi-Müslüman çatışmasına indirgeniyor bu mesele. Ve Müslüman dünyası bizim topraklarda 300 yıldır bu oyuna geliyor.

Bizim dincileri kullanıyorlar. Hiç değişmiyor, bugün de aynı oyuna duygusal tepkilerle yine geliniyor. Sizin masum duygularınız, insani hassasiyetiniz de uluslararası bir satrançta piyon olarak kullanılıyor, sömürülüyorsunuz.
Bir sözüm de medyaya...

Sırf birkaç küfür gelecek, Cemaat kaşlarını kaldıracak, hükümet biraz kızacak, danışmandan azar işiteceksiniz diye bu oyunları bile bile son derece provokatif yayınlar yapılıyor. Herkes doğru bildiğini yazmaktan çekiniyor. Sohbetlerde konuştuklarını değil, kendilerince tuttukları 'dengeyi' yazıyorlar.

Ben bu denge oyununun bir parçası olmayacağım, hiçbir zaman da olmadım ve olmam da. Ben kimseyi kandırmıyorum, okurlar mutlu olsun diye yazmıyorum.

Bir daha söylüyorum: İsrail'in saldırısını kınıyorum. Rezilcedir. Ama bunları bile bile o gemilere oraya yollayanları, bu provokasyonu yapanları da kınıyorum. Türkiye'yi ateş çemberinin içine sokuyor bu politikalar.
Bütün bunları yazdım. Peki bunun karşılığı ne oldu dersiniz?
Kendisini 'yardımsever, hoşgörülü, barışçı Müslümanlar' diye tanımlayan kişiler ne yazdı zannediyorsunuz?
Öncelikle aklınıza bile gelmeyecek galiz küfürler. Aşağılık saldırılar, belaltı vuruşlar, ölüm tehditleri. Ve dini olarak sınıflandırma, 'Sen Yahudisin' diye kendince hakaret etme çabaları, ucuz iftiralar...
Hadi bunlar neyse.
Dün sabıkalı o gazete benimle beraber başka gazeteci arkadaşlarımızın da fotoğrafını birinci sayfaya koymuş.
Diyor ki 'Vurun bunları, öldürün, katli vaciptir!'
Daha evvel Gümüşhane Barosu başkanını öldürtenler, Danıştay'a saldırıya sebep olanlar kana doymuyorlar. Şimdi de hedefe doğru bildiğini her şartta fikrini açıklayan, düşüncesini, inandığını söyleyen birkaç gazeteyi hedef tahtasına oturtuyorlar.
Bu mu demokrasi? Cumhurbaşkanı'nın, Başbakan'ın uçaklarında ağırlanıyor bunlar.

Kimse kimseyi kandırmasın.
Bu iktidar 'bu kafa'ya hoş görünmek için Türkiye'yi tehlikeli sulara sürüklüyor. Yazık...
Demokrasi birkaç Anayasa maddesinin değişmesiyle gelmez, bu yazılara hoşgörüyle gelir.