Diyarbakır'da yufkacılık yaparken 1997 yılında işlerinin kötü gitmesi nedeniyle iş yerini kapatmak zorunda kalan, ekonomik kirize girince de ailesiyle kavga etmesinin ardından şehri terk eden Turan Altundağ (47), bir süre çeşitli illerde çalışmasının ardından 2003 yılında Zonguldak'a geldi.

Kentte belirli aralıklarla maden ocaklarında çalışan ve otellerde kalan Altundağ, bu yılın başlarından itibaren iş bulamayınca biriktirdiği parayı harcamaya başladı. Bir süre sonra parası iyice azalan Altundağ, yaklaşık 3 ay önce kent merkezinin yaklaşık 7-8 kilometre dışındaki ormanlık alanda bir mağarada yaşamaya başladı.

Turan Altundağ, ağaçlardan topladığı meyveler ve bazı bitkileri yiyerek ve dereden su içerek yaşamını sürdürüyor. İş aramak dışında kent merkezine gelmeyen ve çevresinde hiç ev bulunmayan Altundağ, ceketini örterek uyuduğu dar ve yağmurdan korunaksız mağarada yaşam mücadelesi veriyor.

ESNAFLIKTAN SEFALETE

Diyarbakır'daki iş yerini 1997 yılında maddi sıkıntıya düşmesi nedeniyle kapatmak zorunda kaldığını ve zor günler yaşamaya başladığını ifade eden Altundağ, “Burada yaşadığımı gören olursa bisküvi gibi yiyecekler getiriyor. Onunla bir süre idare ediyorum ama genellikle meyve ve bitkilerle besleniyorum” dedi.
Ormandan topladığı erik ve elmaları tükettiğini, bakla çekirdekleriyle beslendiğini belirten Altundağ, şöyle konuştu:

“Memleketimdeki iş yerimi kapatmak zorunda kalınca ailemle aramızda kırgınlıklar oluştu. Evimi, eşimi ve 4 çocuğumu bırakarak Diyarbakır'dan 1997'de ayrıldım. O tarihten itibaren de ailemi görmedim. Evlatlarım annelerine bağlılar. Ben de huzurlarını bozmamak için yanlarına bir daha gitmedim. Burada tek başıma hayatta kalmaya çalışıyorum. Namusumla ve şerefimle yaşıyorum, sadece iş istiyorum. Şu anda yaz olduğundan meyvelerle karnımı doyurabiliyorum. Kışın ne yaparım bilmiyorum. İş bulamazsam mağarada yaşayabildiğim kadar kalmayı sürdüreceğim.”