RUHAT MENGİ
Başbakan Erdoğan’ın “Türkiye referandumlara alışsın” demesiyle, parlamentoda uzlaşma aramayı gerektirecek kadar önemli; “açılım ve istenen her konuda Anayasa değişikliği ya da (yüksek mahkemelere üye seçen) HSYK ile ilgili değişiklikler” gibi konularda sadece halk oyu ile karar alınacağının işareti verilmişti. Başbakan “referandumlara” dediğine göre tek bir referandumla sınırlı kalmayacağı belliydi. Ki arkasından hemen AKP Grup Başkanvekili Bekir Bozdağ’ın “Bu konudaki çalışmanın sürdüğü” açıklaması geldi.

Burada enteresan olan şey Başbakan’ın “kendilerinin hemen olmasını istediği anayasa değişikliklerini (küçük bir paket gibi önemsizleştirmeler yardımıyla) referandumla yapacaklarını ama yıllardır beklenen ve Türkiye için asıl demokratikleşmeyi sağlayacak olan örneğin Seçim Kanunu ve Siyasi Partiler Kanunu gibi konularda (dokunulmazlık, basın özgürlüğü ve yargı bağımsızlığının sağlanması filân ağıza bile alınmıyor) yapılacak değişikliklerin ise konsensusa (yani uzlaşmaya) bağlı olduğunu” söylemesi.

Bozdağ da “Anayasa değişikliği gerekli ama TBMM’de konsensus sağlanamadığı için yapılamadı” diyor.

Peki neden sizin istediğiniz konularda konsensus yerine halk oyu olabiliyor da seçim kanunu, partiler kanunu, dokunulmazlık ve diğer konularda olmuyor?

Daha önce istediğiniz ve “konsensus olmadığı için yapılamadı” dediğiniz Anayasa değişiklikleri arasında, gerçek bir demokrasi için şart olan bu değişiklikler neden yoktu? Hepsinden önce dokunulmazlıkların sınırlandırılması ve hesap verecek suçu olanların bu ülke için Anayasa değişikliği filân yapamaması gerekmez mi?

Ayrıca Türkiye neden bu kadar önemli kararları hiç tartışamıyor ve hepsi pat diye tepeden inme oluveriyor?

HALK OYUYLA TOTALİTER REJİME...

Geçen hafta Süheyl Batum Her Açıdan’da “Referandumu çok doğru bulanların İsviçre’de ‘minareler yasaklansın’ kararı referandum sonunda çıkınca hiç de doğru bulmadığını, tam aksine ‘büyük hata oldu’ dediklerini” hatırlatmıştı. Peki acaba demokrasiyi “çoğunluğun dediği olur” şeklinde algılayanlar (Hitler de bu anlayışla gelmiş, soykırımı bile “en çok oyu ben aldım” diyerek yapmıştı) yargı, medya gibi tüm “denetim mekanizmalarını” ortadan kaldırırken muhalefet partilerinin fren mekanizmasını da yok ederse bu tür büyük hataları kim veya hangi kurum önleyebilir?

Buradan başlayarak istenen her konuda çoğunluğun isteğiyle (yüzde 51 yetiyor) alınacak kararlar ülkeyi nereye sürükleyebilir?

AKP hükümeti “Yargı Reformu” adı altında yüksek yargıyı kontrolüne alacak yasa değişikliklerini hazırlıyor. Bir yandan da yüksek yargıya üye seçen HSYK’ya 11 kişilik AKP kontenjanı baskısı yapıyor. Öte yanda tarafsız medyayı köşeye sıkıştırıp el değiştirmesinin yolunu açıyor. Bir başka tarafta muhalefet partilerini devreden çıkarıyor. Sonra da hemen her kesimden toplumun haklı olarak “otoriter rejime gidiyoruz” tepkileri yükselince dönüp “Demokrasiden korkuyorlar, demokratikleşiyoruz” diyor.

Demek ki “demokrasi” gibi en temel kavramlardan biri bile Türkiye’de değişken hale gelebiliyor, anlamı değiştirilebiliyormuş.

DEMOKRASİ ÇITASI MI?

Başbakan’ın son konuşmasında söylediği “Türkiye’de demokrasi çıtası AK Parti ile yükseldi, 7-8-10 yıl önce köşe yazarlarına kimler müdahale ediyordu” sözü de anlaşılır gibi değil. 22 yıllık gazeteciyim, 7-8-10 yıl önce böyle gazete kadrolarını değiştiren, gazetelerin ve TV’lerin iktidar yanlısı gruplara geçmesini sağlayan, bağımsız medya gruplarını baskı ile ele geçiren, tasfiye listeleri hazırlayan iktidarları hiç hatırlamıyorum. Bugünküyle o bile kıyaslanamaz ama Tansu Çiller dışında medya baskısı deneyen başbakan da görmedim.

Bu hafta “İsrail-Türkiye gerginliği hangi zararları verebilir” konusundan “50 bin kişilik yeni ordu” kurulmasına, “polise ağır silah”tan “açılım”da Öcalan’ın baş aktörlüğe nasıl geldiğine ve tabii grevler, işsizlik, ekonomik krize kadar birçok konu gündemdeydi. “Referandum” son haber olarak geldi.

HER AÇIDAN’IN KONUKLARI!

Yarın Her Açıdan’da bu konuların hepsini yine en iyi uzmanlarla:

Deneyimli bir emekli Büyükelçi ve CHP İstanbul Milletvekili Şükrü Elekdağ, OHAL (Olağanüstü Hal) eski Bölge Valisi Hayri Kozakçıoğlu, Marmara Üniv. İşletme Fak. Dekanı Prof. Dr. Osman Altuğ, Galatasaray Üniv. Ceza Hukuku Öğr. Üyesi Doç. Dr. Ümit Kocasakal ve Yeditepe Üniv. Anayasa Hukuku Öğr. Üyesi Yrd. Doçent Dr. Ekrem Ali Akartürk ile tartışacağız.

Anlamadığı olayları anlamak, bilgi kirliliği ile yaratılan kavram kargaşasından kurtulmak isteyenleri beklerim.