Mısır’da gerçekleşen olay sadece kötü bir imaj olan “darbe” sözcüğü ile tanımlanabilir.
 
 Mısır Cumhurbaşkanı Mursi’nin Müslüman Kardeşlerin her türlü yaptırımına geçit veren uygulamaları uzunca bir süredir rahatsızlık konusuydu. Seçimle iş başına gelen Cumhurbaşkanı Mursi’nin devrilişine batı dünyasının yaklaşımını “menfaate bağlı ikiyüzlülük” olarak nitelendiriyorum. ABD Başkanı Obama’nın Mısır’da yaşananları “darbe” diye tanımlamaması ise gerçekten çok ilginçtir. Bu tavır, ABD’nin Mısır’a yapmakta olduğu ekonomik desteğin ve İMF desteğinin süreceği anlamına geliyor. Batılı ülkelerin liderleri, Türkiye ile ikili ilişkilerinde olduğu gibi, Mısır’daki darbe konusundaki tavırlarıyla bir kez daha çifte standart yaklaşımı sergilemişlerdir.
 
Mısır’da yaşananlar “ılımlı İslam” anlayışının uzun süreli ve kalıcı olamayacağını göstermiştir. Peki, Mısır Silahlı Kuvvetlerinin iş başına getirdiği yeni Cumhurbaşkanı Adli Mansur ile ülkede kısa sürede seçim yapılabilir mi? Taşlar yerinden oynadıktan sonra,  kısa sürede yerine oturamaz! Darbelerde koltuğa oturmanın tadını alan askerlerin siyasetle ilgili yapacakları düzenlemeler de çok kısa bir zaman sonra ciddi eleştirilere hedef olacaktır. Çünkü taş ancak yerinde ağırdır. Askerler siyaseti biçimlemeyi beceremezler! Türkiye’de, askeri rejimlerin olduğu dönemlerde yapılan tüm düzenlemelerde bunun somut örneklerini görmek
mümkündür.
 
 
Mısır’da devrik Cumhurbaşkanı’nın yaptırdığı Anayasa yüzde 51 oyla kabul görmüştü. 12 Eylül’de askeri rejimin yaptığı Anayasa’ya ise yüzde 92 oranında destek verilmişti. Ancak, sandıktan çıkan bu sonuçlar yapılanların “son derece doğru düzenlemeler olduğu” anlamını taşımıyordu! Türkiye, 1982 Anayasası’nın yanlışlarını aradan geçen 30 yıla rağmen hala düzeltebilmiş değil!
 
 
Çok uzun yıllar önce de olsa (1983) Mısır’ı ve Kahire’yi görmüş, oradaki yaşamın farklı boyutlarını izlemiş bir gazeteci olarak farklı kültürlerin bulunduğu ülkeyi ortak değerlerde buluşturmanın çok zor olduğuna inanıyorum. Mısır’da varlık ile yokluğun arasındaki uçurum çok çarpıcıdır. Kahire’de lüks otellerin birkaç kilometre ötesinde mezarlarda yaşayan insanlar dün vardı, bugün de vardır. Güçlü geçmişine rağmen Mısır’da taşların yerine oturması için belki on, belki on beş yıl geçmesi pek sürpriz olmayacaktır.
 
Başbakan Erdoğan’ın Batı dünyasının tavrına karşı sert çıkışı partisine ve seçmenlerine mesaj niteliğindedir. Erdoğan,, “Batı darbeye darbe diyemeyerek, değerlerini ayaklar altına almıştır. Demokratik darbe olmaz” demiştir. Başbakan, bu değerlendirmesinde haklıdır. Ancak, Başbakan’ın bu açıklamasında batı dünyasına ve özellikle AB’ye olan kızgınlığının izlerini de görmek mümkündür. Batı dünyası işine geldiği gibi bir tavır izlemektedir. Bu batının öteden beri izlediği stratejidir.   
 
Mısır’da yaşananlarla Türkiye’de son bir ay içinde yaşananlar arasında bir paralellik kurmak pek akılcı yaklaşım gibi görünmemektedir. Türkiye’de son bir aydır yaşanan kısaca “Gezi Parkı” diye tanımlanan olaylar çok önemli bir gerçeği su yüzüne çıkardı. Bu gerçeği “Dayatma kültürünün iflası” diye tanımlamak mümkün. Siyasi iktidarın bundan böyle ülkede “Ben yaptım oldu” mantığıyla her istediği tasarrufu yapamayacağı ortaya çıktı. Anadolu’da yaygın tabirle “ Çuvaldız artık çuvala sığmıyor” tanımı geçerli hale geldi.
 
Türkiye, çözümü seçim sandığında bulacak kadar demokratik duyarlılığı içine sindirmiş bir ülkedir. Bunun aksini düşünmek demokrasiye olan güvensizliği tetikler diye düşünüyorum.
Sivil yada asker, hangi tanım altında olursa olsun, darbelere sonuna kadar karşı bir insan olarak Türkiye mevcut iktidarın yanlış icraatlarına sadece ve sadece sandıkta cevap verecektir. Bunun başka yolu yoktur, olmamalıdır