Yüksek yargı başkanlarının Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın siyasi içerikli toplantılarına katılması ve bağımsızlıklarını hiçe sayarak alkış tutması sadece Ankara’nın değil, ülkenin önemli gündem maddesi haline geldi.
Başkanların, hukukun üstünlüğü ve yargının bağımsızlığı ile çelişen bu tavırlarının son derece yanlış olduğunu düşünüyorum. Türkiye’de hukukun üstünlüğüne ve yargı bağımsızlığına olan güvenin son derece azaldığı bu süreçte yaşanan bu olay düşündürücüden öte hukuk vicdanını yaralayıcı bir nitelik taşmaktadır.
Toplumda tepkilere yol açan bu olayla ilgili olarak mevcut hükümetin iki bakanının konuya dahil olarak açıklama yapmaları da şaşırtıcıdır. Önce Adalet Bakanı, ardından da Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş yaptıkları açıklamalarla yüksek yargının siyasi içerikli toplantılarda boy göstermesinin bir sakıncası olmadığını söylediler.
Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş, olayın boyutuna çok farklı bir yöne çekerek, “ Yargı, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin en üst makamı olan Cumhurbaşkanı’na bağlıdır” sözlerini sarf etti.
İsimlerinin başında Prof. ibaresi bulunan kişiler toplumda çok daha saygın ve güvenilir şahsiyetler olarak tanınır ve bilinir. Kurtulmuş’un da profesör unvanı vardır. 
Kısaca onun mesleki yaşamına bir göz atalım.
İstanbul İmam Hatip lisesinde lise eğitimini alan Kurtulmuş, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesini bitirmiş. 1984 yılında yüksek lisans eğitimini tamamlayan Kurtulmuş, ABD’de lisansüstü çalışmalarına devam etmiş ve doktorasını vermiş.  İstanbul Üniversitesinde 1994 yılında doçent, 2004 yılında da profesör olmuş. Kurtulmuş, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinde sosyal siyaset, çalışma ekonomisi ve insan kaynakları yönetimi hocalığı yapmış. Kurtulmuş, “Hocaların hocası” lakabı bulunan Sabahattin Zaim’den de dersler almış.
Bu ayrıntılara ne gerek var, diye düşünebilirsiniz.
Şunu özellikle belirtmek istiyorum. Unvanınız ne olursa olsun, önce mantıklı düşünmek ve konuşmak zorundasınız.
Böylesine eğitimli ve deneyimli bir şahsiyet olan Prof. Kurtulmuş’un yaptığı söz konusu açıklama, siyaset dünyasının popüler deyişiyle “abesle iştigal”dir. Yani, açıklama yersiz, boş ve anlamsızdır. Dolayısıyla inandırıcılığı da yoktur.
Kurtulmuş’un açıklaması,  yüksek yargı organları başkanlarının tutum ve davranışlarının aldıkları yetki ve sorumlulukla örtüşmediği gerçeğini de değiştiremez.
Türkiye, hukukun sadece adının kaldığı, yargı bağımsızlığının hiçe sayıldığı bu süreci mutlaka aşmak zorundadır. Siyasetçiler ve sivil toplum kuruluşları başta olmak üzere tüm toplum sesini iyice yükseltmeli, bu yanlışlığı haykırmalıdır.
                                                       xxxxx