Dile kolay, 1970’li yıllardan beri siyaseti izliyorum. Parlamento Muhabirleri Derneği’nin 1976 yılından beri üyesi olarak, çok şeyleri yaşayarak gördüm. Türkiye Cumhuriyeti’nin var oluşunun simgesi olan TBMM’nin kulislerinde uzun yıllar gelişmeleri izledim, haberler ve yorumlar yaptım.
 
1981 yılından bu yana, farklı kulvarlarda siyasi içerikli yazılar yazdım.
 
Siyasi nükte konusuna gerçekten özel bir ağırlık vererek politikanın, politikacıların gülen yüzünü göstermeye çaba harcadım. Merak edenler, gazetelerin (Yeni Asır, Sabah ve Barometre) arşivlerinde bunu inceleyebilirler.
 
Kanal E’nin (Şimdi CNBC-E) ilk yıllarında (1996- 1999 )siyasi hiciv ağırlıklı televizyon programı yaptım. Amacım, aslında politikacıların da, tüm insanlar gibi, sevinen, üzülen, yeri geldiğinde acı çeken kişiler olduğunu sergilemekti.
 
Kanal A’da (2002 - 2004) yaptığımız ekonomi ağırlıklı programda da yine aynı yaklaşımla hareket etmeye özen gösterdim.
 
Mesleki açıdan manevi tatmin anlamında da önemli görevler üstlendim. Parlamento ve ekonomi muhabirliği, haber müdürlüğü, temsilcilik, koordinatörlük, yönetim kurulu üyeliği yaptım. 
 
Siyasetçiler arasında gerçekten son derece ilkeli ve saygın olanlarla da karşılaştım. Samimiyetle belirtmek gerekirse, bir, bilemediniz iki elin parmakları kadar azdılar. Onların isimlerini yazarak övgüler yağdırmayı gerekli görmüyorum. Onlara bunları daha önce söylemiş olmanın huzuru içindeyim.
 
Parlamento çatısı altında çalışan gazeteciler, milletvekillerine ya da bakanlara hitap ederken soyadlarının başına “sayın” sözcüğünü ekleyerek hitap ederler. Yıllar geçtikçe, “sayın” sözcüğünü kullanmanın ne kadar zorlaştığını yaşayarak gördüm.
 
 …
 
Günümüze gelelim…
 
Türkiye’de seçmen 7 Haziran 2015’te sandık başına giderek oy kullandı. Sandıktan çıkan sonucu ve seçmenin verdiği mesajı okuyamayan, kendi siyasi çıkarlarını ülkenin geleceğinin yerine koyan siyasetçiler, artık politikanın gülen yüzünün kalmadığını gözler önüne seriyor.
 
Türkiye’nin gerçekten dürüst, ilkeli, ülkenin sorunlarına gerçekçi çözümler arayan siyasetçilere ihtiyacı var.
 
Bu süreç gerçekleşinceye ve “Ülkemin geleceği benim siyasi geleceğimden önemlidir” diyen nitelikli ve ilkeli siyasetçiler politikaya girinceye kadar siyasi içerikli yazı yazmamaya karar verdim.
 
“Kimin umurunda?” diye düşünenler olabilir!
 
Ama, benim umurumda…
 
Ömrüm yettiğince sabırla beklemeye kararlıyım.
 
Bakalım zaman neleri gösterecek?