Öteden beri Atatürk'ün babası Ali Rıza Efendi olarak sunulan fotoğraf için Falih Rıfkı Atay, Çankaya kitabının 2. baskısında sayfa 17'de şöyle yazıyor:

"1876'da ilk Kanun-i Esasi'nin ilan edildiği güne rastlayan 23 Aralık'ta Selanik'te kurulmuş Asakir'i Milliye Taburu'ndaki gönüllü subaylardan biri babası olarak öne sürülmüştür.

Resmi ötekilerden ayrılarak büyütülmüştür. İstanbul hürriyetçilerine yardım etmek için toplanan bir milli kuruluşa babasının da bulunmuş olmlası Mustafa Kemal'in hoşuna gidecek bir şeydi ama inanmış mıdır, sanmıyorum.

Hatta bir gün alaycı bir dille: Bu bizim peder değildir" dediği kulağıma gelir..."


10 Kasım 1939 tarihli Ulus Gazetesi'nin 13. ve 14. sayfalarındaki iki fotoğraf var. Birinin altında "Atatürk Selanik'te doğduğu ev", diğerinde "Atatürk'ün Selanik'te doğduğu evin cephesi" yazılmış.

İddialar şöyle devam ediyor:

Atatürk'ün babasının vefatından sonra annesi Zübeyde Hanım'ın maddi olanaklarının çocuklarıyla birlikte kardeşlerinin kahyalık yaptığı çiftliğe sığınacak kadar zayıf olduğunu bilenler için tahmin yapmak zor olmasa gerek.

Ama Atatürk'ün resmi tarihini yazanlar alçak gönüllü evi Atatatürk'e yakıştırmamış olaaklar ki, daha hali vakti yerinde olanı "Atatürk'ün doğduğu ev" ilan etmişlerdir.

Bu evin Atatatürk'ün bir süre yaşadığı, Manastır'da öğrenciyken ve sonrasında Selanik'e geldiğinde yattığı evi olduğu da doğru. Ama bu ev, annesinin daha sonra evlendiği Ragıp Bey'in eviydi.

İki evin Atatürk'ün hayatında nasıl yer değiştirebildiklerini de biliyoruz. Evler yan yana daha doğrusu arka arkayaydılar. Selanik Belediyesi'nce 12 Şubat 1937'de Atatürk'e hediye edilen mülk üzerindeki küçük ev, 1950'lerin başındaki restorasyon sırasında yıkılmıştır.
Pembe Ev'de doğmadı, oraya sonradan geldi. Bu şaşırtıcı bilgiler NTV Tarih Dergisi'nin Şubat sayısında yer alıyor.

Öteden beri Atatürk'ün babası Ali Rıza Efendi olarak sunulan fotoğraf için Falih Rıfkı Atay şöyle yazıyor:

1876'da ilk Kanun-i Esasi'nin ilan edildiği güne rastlayan 23 Aralık'ta Selanik'te kurulmuş Asakir'i Milliye Taburu'ndaki gönüllü subaylardan biri babası olarak öne sürülmüştür.

Resmi ötekilerden ayrılarak büyütülmüştür. İstanbul hürriyetçilerine yardım etmek için toplanan bir milli kuruluşa babasının da bulunmuş olmlası Mustafa Kemal'in hoşuna gidecek bir şeydi ama inanmış mıdır, sanmıyorum.

Hatta bir gün alaycı bir dille: "Bu bizim peder değildir" dediği kulağıma gelir" Çankaya 2. baskı İstanbul 1969, s17

10 Kasım 1939 tarihli Ulus Gazetesi'nin 13. ve 14. sayfalarındaki iki fotoğraf var. Birinin altında "Atatürk Selanik'te doğduğu ev", diğerinde "Atatürk'ün Selanik'te doğduğu evin cephesi" yazılmış.

Atatürk'ün babasının vefatından sonra annesi Zübeyde Hanım'ın maddi olanaklarının çocuklarıyla birlikte kardeşlerinin kahyalık yaptığı çiftliğe sığınacak kadar zayıf olduğunu bilenler için tahmin yapmak zor olmasa gerek.

Ama Atatürk'ün resmi tarihini yazanlar alçak gönüllü evi Atatatürk'e yakıştırmamış olaaklar ki, daha hali vakti yerinde olanı "Atatürk'ün doğduğu ev" ilan etmişlerdir.

Bu evin Atatatürk'ün bir süre yaşadığı, Manastır'da öğrenciyken ve sonrasında Selanik'e geldiğinde yattığı evi olduğu da doğru. Ama bu ev, annesinin daha sonra evlendiği Ragıp Bey'in eviydi.

İki evin Atatürk'ün hayatında nasıl yer değiştirebildiklerini de biliyoruz. Evler yan yana daha doğrusu arka arkayaydılar. Selanik Belediyesi'nce 12 Şubat 1937'de Atatürk'e hediye edilen mülk üzerindeki küçük ev, 1950'lerin başındaki restorasyon sırasında yıkılmıştır.