GÜNGÖR MENGİ

Yediğimiz terör darbeleri tövbesini tutmayan ihmalkârların ödediği bedellere benziyor biraz.

Basiretsizlik ve sorumsuzluk el ele verdiği zaman asla unutulmaması gereken acıları bir haftada unutturuyor halkımıza.

Terör darbesi ardından uyanan tedbir arayışları ve çözüm çabaları canlanır gibi olsa da yeniden kış uykusuna dalıyor.

Fakat her saldırı, geçmişteki saldırıların kar topu etkisi nedeniyle karşılanması git gide imkânsızlaşan maliyetler çıkarıyor.

İşte, yeni yasal önlem paketi güvenlik güçlerinin talebi olarak iktidarın önüne gelmiştir. Belli ki ilk bedeli bireysel hak ve özgürlüklerimizden ödeyeceğiz.

Oysa uzun yıllar ardından terörist unsurların küçüldüğü ve terörün kökünü kazıyacak ekonomik, sosyal ve kültürel tedbirlerin hayata geçirileceği bir dönemi yakalamıştı Türkiye.

Bu fırsattan yararlanamadığımız için köyleri boşaltmanın çare olacağını sandığımız günlere mi döneceğiz yeniden?

Sakın!.. Güvensiz ve işsiz insanları Batı’daki kentlere savuran akılsız politikaların son günlerde gözlenen zehirli sonuçları herkesin kulağına küpe olmalı.

Sorun öncelik seçiminde

Tecrübesi ve basireti eksik bir hükümetle küresel ekonomik krize yakalandığımız yetmiyor gibi terörle mücadele sorunlarımız da artış gösterdi. Devletin siyaset dışı kurumları bu gerçeğin bilinci içinde davranmalıdır.

Mesela katil sürüsünün baskınına uğrayan Aktütün sınır karakolunun zavallılık yansıtan görüntüsü, 15 şehidin acısına tuz biber eken bir öfke ve utanma duygusu yaratmıştır halkta.

Genelkurmay 2. Başkanı Orgeneral Hasan Iğsız “Aktütün, Alan, Yeşilova, Umurlu ve Samanlı karakolları için geçen yıl taşınma kararı alınmıştı. Mali durum ve inşaat faaliyetleri nedeniyle taşınma operasyonu sürüyor. Aktütün Karakolu da bu kapsamda taşınacak” dedi ya milletin bunu kabullenmesi mümkün değildir.

“Mali durum” devletin askerine kale gibi karakollar verememesinin bahanesi olamaz. Burada olsa olsa yanlış bir öncelik seçimi vardır.

Denizaşırı imparatorlukmuşuz gibi tanker uçaklar, AWACS’lar, denizaltılar için milyarlarca dolar harcayan Türkiye için güvenli, dayanıklı karakollar yapmanın lâfı mı olur?

Risk hakça paylaşılsa...

Bir Harvard profesörü olan Mark Albion milyonlarca insanın öldüğü 1. Dünya Harbi tecrübesine rağmen 40 milyon cana mal olan 2. Dünya Harbi’nin nasıl olup da önlenemediği sorusuna lisedeki tarih öğretmeninin cevabını unutamadığını yazıyor.

“Çünkü” demiş öğretmeni “1. Dünya Harbi’nde yeteri kadar general ölmedi!”

Türkiye’yi yönetenlerin çocukları niçin terörle savaşa gönderilmez sorusunda “Biraz da onlar ölsün” kötü niyeti yoktur.

Bu eleştiriyi getiren insanlar “O çocuklar giderse bizim çocuklarımız da korunur, kurtulur” hesabı yapıyorlar.

Gerçekten öyle olsaydı harcamalara yön verenler “AWACS dursun, önce karakollar yapılacak” demezler miydi?

Devlet, milli varlığımıza düşmanlık yapan Kuzey Irak’taki unsurlara son yıllarda çok cüret verdi.

Alman Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesinin dünkü yorumu bir alârmdır. Gazete “Böyle bir saldırıya dünyadaki hiçbir devlet tahammül gösteremez” diye yazıyordu dün.

İktidarın mezhebi geniş olabilir ama sınır aşılmıştır.

Ulusal onur söz konusu olunca iktidar, devleti susup oturmaya razı edemez!