(1)SURİYE SINIRINDA,  

 
Birkaç günden beri Suriye sınırındayım.. Harbiye’den başlayarak sıfır noktasında ve Cilvegözü Sınır Kapısı civarında dolaşıyorum.. Muhtemel bir müdahalenin öncesinde “ durum tesbiti “ yapıyorum..
Mezeleriyle ünlü Harbiye’deki Defne Şelalelerinin içine asılan bir pankart dikkatimi çekiyor.. İri harflerle “SAVAŞA HAYIR” yazıyor.. ve devam ediyor..
 
“Reyhanlı’nın acısı bizim de acımızdır. Bu saldırıyı şiddetle kınıyoruz. Biz bir mozaiğin yan yana dizilmiş ayrılmaz taşlarıyız. Çekin ellerinizi bu şehrin üzerinden, çekin. Bu kirli savaşa alet olmayacağız. Dünya halkları, din,dil, ırk, rengi ne olursa olsun kardeştir savaşa hayır..”
 
Fırtına öncesi Sakinlik..
 
Bir süre önce 58 kişinin öldüğü Reyhanlı ilçesinden sabah erken saatlerde 19 km uzaklıktaki Cilvegözü sınır kapısına gidiyorum..
Ortalık oldukça sakin görünüyor.. Acaba “ fırtına öncesi sakinlik mi?” diye düşündüm..
Birkaç TIR karşı tarafa geçmek için bekliyor..  10 kadar Suriye’li ellerinde eşyalarıyla onlar da Suriye’ye geçmeye hazırlanıyor.
Çok sayıda Suriye plakalı özel ve lüks otomobiller dikkatimi çekiyor.. Suriye plakalı araçlara Türkiye’de belli bir süre kalabilme sınırlaması kaldırılmış.. Hükümetin kararıyla, Suriye plakalı bu araçlar istedikleri kadar Türkiye’de kalabiliyor..
Otopark’ta ve çay bahçesinde oturan sivilleri fark ettim.. Bunların sivil polis olduklarını akşam saatlerinde öğrendim. Aynı araçla yeniden sınıra gittiğimde bu kişilerden biri, “ bu plakalı araç sabah saatlerinde de burada değil miydi?” diye sordu.. Demek ki takip ediliyorum.. Normali de bu.. Güvenlik önlemleri en üst düzeyde..
Selam verip, çay bahçesine girdim.. Bir çay söyledikten sonra TIR şoförü olduğunu söyleyen bir kişi ile konuşmaya başladım.. Sakinliğin nedenini sorduğumda, “hafta başı” diye karşılık verdi..Hafta sonu daha da hareketleniyormuş.. Bugünlerde çoğunlukla Suriye’nin en çok ihtiyacı olan Çimento gidiyormuş Suriye’ye.. Bir de Glikoz..
Ancak yetkililerden aldığım bilgiye göre Glikoz gönderilmesi kısa süre içinde yasaklanacakmış..
Bu arada yılbaşından bu yana Suriye ile yapılan ticarette bir azalma görülüyor.. Ocak ayında günde 150 civarında TIR Suriye tarafına geçiyordu. Bu sayı 50-60’a indi..
 
Yabancı TIR’ların Suriye’ye geçişi yasak..
 
Yabancı plaklı TIR’ların ve yabancı firmaların karşı tarafa geçmesi yasaklanmış.. Sadece Türk TIR’ları ve Türk işadamlarının mallarının Suriye tarafına geçmesine izin veriliyor..
Sınırda herkes Arapça konuşuyor.. Suriye sınırı boyundaki yerleşim yerlerinden sadece Reyhanlı halkı Arapça konuşuyor.. O nedenle burada çok sayıda Suriyeli yaşıyor.. Günlük yaşamlarında bile bu dili kullanıyorlar.. Reyhanlı sanki bir Suriye şehri gibi.. Bir tek fark var Reyhanlı’da savaş yok.. Patlayan bombalarla hayatını kaybedenlerin ve yaralananların acısını içlerine atarak hayatlarını devam ettiriyorlar..
Reyhanlı halkı artık, yanlarında Suriyeli çocuk kadın ve erkek çalıştırmaya başlamış.. Hatta AmanoS dağlarındaki köylerde de buna tanık oldum. Yol sorduğum küçük çocuklar, elleri ve kollarıyla Türkçe bilmediklerini anlatma çalıştılar.. Türkler bunu yardım amaçlı yapıyorlar..  Düşük ücretlerle savaştan kaçan bu insanların yaşamlarını sürdürmelerine yardımcı oluyorlar..Bu arada Suriyeliler de yavaş yavaş Türkçe öğrenmeye başlamışlar..
Aklıma Metin Akpınar’ın “Propaganda” filmi geliyor.. Bu sınırı bölen el, yeniden çalışmaya başlamış ve buradaki sınırları daha da çoğaltmaya başlamış.. Ancak bu insanlar sınır tanımyor.. 
 
Sınıra 50 metre uzaklıkta düğün..
 
Şehirde bugünlerde çok fazla düğün var.. Bunlardan birine ben de katıldım.. Damadın evinin balkonunda otururken, 6 Davul ve iki Zurna’dan çıkan nağmeleri dinledim. Başında kasketi ile simsiyah olmuş suratı ile yaklaşık yarım saat, hiç nefes almadan! Zurna çalan zurnacıda gözlerimi alamadım. Yarım saat, boncuklarla süslediği zurnaya, portakal büyüklüğünde şişen iki yanağının arasından üfleyen zurnacı, sanki hiç nefes almıyor gibiydi.. Davullarla uyumlu bir şekilde uzun uzun çaldılar..
Buradan, Suriye sınırına sıfır noktasındaki düğün evine gittik. Tel örgü 50 metre ilerimizdeydi.. Suriyelilerin araçları görünüyordu.. Akşam karanlığında kaçak Suriyelilerin bu dağdan geçerek bu tarafa geçtiği söyleniyor. Türk askeri ise aldığı emir doğrultusunda hiçbirine engel olmuyor. Ancak az da olsa bu taraftan gidenlere engel oluyormuş..
 
50 bin Suriyeli Türkiye’ye geçmeyi bekliyor..
 
Sadece bir km uzakta, çadır kentlerde yaşayan ve Türkiye’ye geçmeyi bekleyen, ölüm kalım mücadelesi veren, doğayla mücadele eden ve Esad’ın zulmünden kaçan 50 bin kişinin aksine, Türk tarafında yaşam her şeye rağmen devam ediyordu..
Reyhanlıların bir numaralı gündem maddesi Suriye.. Evin hanımları bile bu konuda yorumlar yapıyorlar.. Evlerine gelen Suriyeli misafirlerin, “muhaliflerden” olup olmadığını tartışıyorlar. Kimyasal silahları da muhaliflerin kullandığını düşünüyorlar. Esad’ın Orduya tam hakim olduğunu ve yıkılmayacağını anlatıyorlar. Bu konularda erkekleri ile de tartışıyorlar..
 Firik pilavı, dolma, tavuk, pilav ve tatlıdan oluşan düğün yemeğinin ardından, her tarafta satılan Suriye’den gelen kaçak çayımızı içtikten sonra düğünün 3. aşamasına geçiyoruz.
Hamamat otelinin bahçesinde yapılıyor düğün.. Davul, zurna ve Arapça şarkılar çalıyor.. Hatta Türkçe parçalar bile Arapça seslendirilmiş. Bunun nedenini “Arapça parçalar daha kıvrak insanları daha fazla coşturuyor” diye izah ediyorlar.. 
Gelin ve damat nikah kıyılmadan önce bahçeye gelerek ilk danslarını yapıyorlar. Böylece düğün başlamış oluyor. Ardında eğlence davul zurna eşliğinde halayla devam ediyor. Ama henüz nikah kıyılmıyor.. Ankara’dakinin aksine nikah, düğünün sonunda kıyılıyor..
Otelde kalan Suriyeliler de düğünü kaldıkları odanın balkonlarından izliyorlar. Bazıları ise ayağında şortuyla, balkonda çalan davul zurnaya eşlik ederek halay çekiyor.. Bir an da olsa yaşadıklarını unutmak istercesine..