Bid’at kelimesinin, “dinde aslı olmayan bir şeyin ortaya konulması” anlamına geldiği ifade edilecek hutbede, hurafe kelimesinin ise, “hakikatın zıddı olup aslı esası olmayan, uydurulmuş, saf ve doğru inançlar arasına katılmış, bazı zaman ve mekanların uğuru ya da daha çok uğursuzluğu ile ilgili olarak dillerde dolaşan abartılmış hikayeler” anlamına geldiği kaydedilecek.

Her devirde, her toplumda az ya da çok ama mutlaka hurafe ve batıl inanışlar bulunduğuna işaret edilecek hutbede, Bid’at ve hurafelerin, dini inancı yıprattığına ve ona zarar verdiğine değinilecek.

Hutbede, Türk toplumunda yaygın olan bazı bid’at ve hurafeler şöyle sıralanacak.
“-Gelecekten haber vermek yani falcılık,
-Ruh çağırma,
-Türbelere taş yapıştırma, mum yakma, çaput bağlama, nazar boncuğu takmak,
-Merdiven altından geçmeyi, baykuşun ötüşünü, kara kedi görmeyi, iki bayram arası nikah yapmayı uğursuz saymak.”
“İslâm dininin iman, ibadet ve ahlâk esaslarını iyice bilen ve bunları hayatına tatbik etmeye çalışan müslümanların böylesine yanlış, neticeleri itibariyle de dinimizin özüne zarar veren davranışlarda bulunması düşünülemez” denilecek hutbede, doğru ve gerçek bilgiyi öğrenmenin çok önemli olduğu vurgulanacak.