Türk siyasal tarihi bir anlamda askeri darbeler tarihi olarak da anılabilir. Çünkü, yönetime el koyma amacıyla yapılan askeri darbelerin tamamı, siyaseti yeniden şekillendirmiş ve imar etmiştir. 1960, 1971 darbeleriyle birlikte siyasete en radikal değişim getiren darbe 1980 darbesidir. Her darbe için kabul edilebilir bir gerekçe de bulunmuştur. Örneğin 12 Mart 1971 askeri darbesinin gerekçesi, 1961 Anayasası’nın yarattığı özgür zemin nedeniyle sosyal gelişme ekonomik gelişmenin önüne geçmişti.  Darbe yeni anayasa ile ülkeyi geri götürmeye çalışsa da sokaklar daha çok hareketlenmişti. 12 Eylül 1980 darbesinin gerekçesi ise o dönemki moda adı ile anarşiydi. Anarşi olaylarının darbenin hemen ertesi gününde sona ermesi ciddi bir soruydu ve  “neden daha önce bu iş yapılmadı?” sorusuna verilen yanıt da çok anlamlıydı: Şartların olgunlaşması beklenildi. Ve ne alama geldiği bilinmeyen bu olgunlaşma dönemi binlerce gencin hayatına mal olmuştu. 12 Eylül’ün rakamlarla ifadesine gelince; 650 bin kişi gözaltına alındı. 1 milyon 683 bin kişi fişlendi. Açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı. 7 bin kişi için idam cezası istendi. 517 kişiye idam cezası verildi. Haklarında idam cezası verilenlerden 50'si asıldı (26 siyasi suçlu, 23 adli suçlu, 1'i Asala militanı). İdamları istenen 259 kişinin dosyası Meclis'e gönderildi. 71 bin kişi TCK'nin 141, 142 ve 163. maddelerinden yargılandı. 98 bin 404 kişi örgüt üyesi olmak suçundan yargılandı. 388 bin kişiye pasaport verilmedi. 30 bin kişi sakıncalı olduğu için işten atıldı. 14 bin kişi yurttaşlıktan çıkarıldı. 30 bin kişi siyasi mülteci olarak yurtdışına gitti. 300 kişi kuşkulu bir şekilde öldü. 171 kişinin işkenceden öldüğü belgelendi. 937 film sakıncalı bulunduğu için yasaklandı. 23 bin 677 derneğin faaliyeti durduruldu. 3 bin 854 öğretmen, üniversitede görevli 120 öğretim üyesi ve 47 hâkimin işine son verildi. 400 gazeteci için toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi. Gazetecilere 3 bin 315 yıl 6 ay hapis cezası verildi. 31 gazeteci cezaevine girdi. 300 gazeteci saldırıya uğradı. 3 gazeteci silahla öldürüldü. Gazeteler 300 gün yayın yapamadı. 13 büyük gazete için 303 dava açıldı. 39 ton gazete ve dergi imha edildi. Cezaevlerinde toplam 299 kişi yaşamını yitirdi. 144 kişi kuşkulu bir şekilde öldü. 14 kişi açlık grevinde öldü. 16 kişi kaçarken vuruldu. 95 kişi çatışmada öldü. 73 kişiye doğal ölüm raporu verildi. 43 kişinin intihar ettiği bildirildi.Rakamsal veriler bile bu darbenin Türkiye’ye verdiği zayiatı anlatmak için yeterli.  Darbenin üzerinden tam 25 yıl geçti. Sosyal. Ekonomik ve siyasi yaşam üzerinden buldozer gibi geçen 12 Eylül askeri darbesinin etkileri halen hissediliyor.  Kapatılan siyasi partilerin yerine yeni kurulan siyasi partiler getirildi. Türkiye’nin klasik siyasi çizgisi bir anda “dört eğilimi” birleştirdiğini ileri süren partilerle darmadağın edildi. Siyasi tercihiler karıştı ve darbenin gerekçesi olarak gösterilen siyaset bir anda “tu kaka” yani kötü bir şey haline geldi. Kitleler siyasetten ve onun kurumları siyasi partilerden uzaklaştı. Ülke sorunlarıyla ilgilenme bir anlamda “başına bela alma” olarak algılandı. Ülke sorunları ile ilgilenenler bu nedenle hep “marjinal küçük gruplar” olarak adlandırıldı ve öyle kaldı. Geniş halk yığınları,  siyasi partilerin mitinglerine popüler sanatçılar nedeniyle gelmeye başladı.  Darbenin en önemli uygulaması küçük gelir gruplarının üzerinden bir silindir gibi geçen 24 Ocak kararlarıydı. Bu kararlarla birlikte Türkiye bir anda acımasız liberal politikalara teslim oldu. Devlet kurumları, sosyal işlevine bakılmaksızın hepsi kara delik olarak nitelendirilerek teker teker elden çıkarıldı. O günden sonra ne siyaset ne de ekonomi kendisine bir türlü gelemedi.12 Eylül darbesi ile birlikte sağ ve sol siyasetin önü tıkanırken Siyasal İslam’ın önü hem de Suudi menşeli Rabıta adlı örgütlerden destek alınarak açıldı. Ülke irtica sorunu ile karşı karşıya kaldı.Aradan geçen 25 yıla karşın darbecilerin hiçbiri, haklarındaki yolsuzluk iddialarına karşın Anayasa’daki geçici 15’inci madde nedeniyle yargılanamadılar. Bu maddeyi hiçbir siyasal iktidar da değiştirmedi. Yani yapanın yanına kar kaldı.