Bu yazıyı lütfen, bu satırların yazarının; Demokrasi’nin Başkentleri olan Brüksel-Paris-Strasbourg’da 11 yıl süreyle gazetecilik yaptığını, AB, Avrupa Parlamentosu, NATO, Avrupa Konseyi ve Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi  gibi Uluslararası Kuruluşlara halen “Akredite” olduğunu unutmadan okumanızı rica ediyorum..
Evet bu kadar süre ile kazanılmış bir deneyimin ışığında; dün açıklanan Demokratikleşme Paketi’nin içeriği ile değil, kamu oyuna sunumu ve gazetecilerin nasıl kullanıldığından söz etmek istiyorum..
Özellikle Ankara’da gazetecilik yapmaya çalışan arkadaşlarımız anımsarlar.. Biz, geçmişte en çok Genelkurmay Başkanlığı’nın akreditasyon uygulamalarından çok çektik.. “Akreditasyon” kelimesi ve gazeteciler arasında ayrımla, ilk olarak Genelkurmay Başkanlığı’nda tanıştık dersek yalan da olmaz.. Yıllarca birçok arkadaşımız Genelkurmay Karargahına alınmadı, Yaz-Kış ve Deniz Kurdu tatbikatlarına, çok komik gerekçelerle çağrılmadı..
12 Eylül öncesinden bu yana gazetecilik yaptığım Ankara sokaklarında, Cumhurbaşkanlığı makamı da dahil, Ecevit-Demirel-Özal’ın liderliğindeki sivil hükümetler döneminde, “akreditasyon” yönünden bugünkü kadar sorunumuz olmadı..12 Eylül’de kapatılan başbakanlık binasındaki, Cumhurbaşkanlığı ve Başbakanlık Muhabirleri Derneği’ni yeniden hayata geçirdiğimizde de “akreditasyon” gibi bir sorunumuz olmadı..
Ancak 11 yıldan bu yana Başbakanlık binasında yaşanan “akreditasyon” uygulamalarını gördükçe, yıllar önce Genelkurmay Başkanlığı’nda yaşadıklarımız aklıma geliyor..
AK Parti iktidara geldiğinde ben Ankara’da değildim. Brüksel’de, Star Gazetesi ve Star Televizyonu’nun temsilcisiydim.. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı da tanımam.. Başbakan’la ilk karşılaşmamız da 2002 Kopenhag zirvesinde oldu.. Kendisi o zaman AK Parti Genel Başkanı idi..
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a gazeteci olarak ilk sorumu ise Brüksel’de düzenlediği bir basın toplantısında yönelttim.. Basın toplantısına geldiğinde elini ağzına götürerek yanında oturan Kültür ve Turizm Bakanı Ömer Çelik’e, “şu önde oturan beyaz saçlı kırmızı kravatlı gazeteci kim?” diye beni sordu.  .. Ömer Çelik Başbakan Erdoğan’a, “Star Gazetesi’nin Brüksel Temsilcisi Emin Varol” diye cevap verdi..  O tarihte Kültür ve Turizm Bakanı Ömer Çelik’le aynı gazetede çalışıyorduk.  Ömer Çelik, benim Brüksel Temsilciliğini yaptığım Star Gazetesi’nde köşe yazıyordu..
Daha sonra Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı Viyana’da, AB Komisyonu çalışanlarıyla yaptığı salon futbol karşılaşması dahil, tüm AB zirvelerinde, Brüksel-Paris-Strasbourg-Davos ve AB üyesi ülkelerin başkentlerine yaptığı gezilerinde izledim.
Hatta birgün Avrupa Konseyi’nde sohbet etme imkanımız da oldu. Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi’nin davetlisi olarak Strasbourg’a gelmişti. Avrupa Konseyi binasında asansör beklerken kalabalık bir heyetle yanıma gelen Başbakan Erdoğan “Sayın Varol nasılsınız? Hadi biraz yürüyelim” dediğinde çok şaşırmıştım.. Şaşıranlar arasında Mevlüt Çavuşoğlu ve Murat Mercan da vardı.. Birlikte yürürken, Avrupa Konseyi’nde nasıl gazetecilik yapıldığını da konuştuk..
“ Ankara Temsilcilerinin Hepsi Değişecek..!”
Başbakan, Türkiye’ye tam üyelik müzakere tarihi verilen 17 Aralık 2004’ten önce AB Başkentlerini ziyaret ediyordu.. Bu kapsamda Lüksembourg’a geldi.  Ben de Brüksel’den giderek ziyareti izledim. Başbakan Erdoğan geldiği günün akşamı kaldığı oteldeki odasına çıktıktan sonra Başbakanlık basın müşaviri ve diğer bürokratlarla otelin lobisinde sohbet etmeye başladık..
Ankara’dan geldiğim için hepsini tanıyordum.. O nedenle de doğrudan bana “Emin ağabey Ankara’ya döndüğünde çok şeyin değişmiş olduğunu göreceksin. Özellikle de Ankara Temsilcilerinin tamamı değişecek” dediler..
Çok Şaşırmıştım.. Ne zamandan beri Gazete ve Televizyonların Ankara Temsilcilerini Başbakanlık tayin ediyordu.. Bunu sadece düşünmekle kalmadım sordum da.. “ Nasıl olacak bu.. Ankara temsilcilerini Başbakanlık mı atayacak? ” diye sordum.. Başbakanlık görevlileri bu soruma gülümseyerek “ görürsün..” diye karşılık verdiler..
Türkiye’ye döndüğümde birkaç temsilci hariç, bunun gerçekleştiğini gördüm.. Ankara’daki tüm gazete ve televizyonların Ankara Temsilcileri değişmişti..
İşte değişen bu tablo ışığında, Demokrasi Paketi’nin açıklandığı Yeni Başbakanlık binasında düzenlenen basın toplantısına dönelim.. Başbakanlık yine bir sansür uygulamış ve Evrensel, Birgün, Özgür Gündem, Aydınlık, Sözcü, Sol ve Yeniçağ gazeteleri ile Halk TV, Hayat TV, İMC TV’yi basın toplantısına çağırmamıştı..
Toplantıya İstanbul ve Ankara’dan çağrılan basının üst düzey temsilcileri ise bir saat boyunca Başbakan’ı dinlediler. Dinlerken de, toplantının sonunda Başbakan Erdoğan’a yöneltecekleri soruları hazırladılar.. Çünkü adı basın toplantısıydı.. Yani gazetecilerin soru sorabildikleri bir organizasyon olmalıydı.. Basın toplantısı deyine doğal olarak soru-cevap olur.. Ama öyle olmadı..
Başbakan bir saat boyunca istediği gibi konuştu, gazeteciler de dinledi. Zaman zaman kameralar da kendilerini not alırken gösterdi.. Başbakan Erdoğan konuşmasını tamamladıktan sonra “Allahaısmarladık” dedi ve salonun ışıkları söndürüldü..
Kendisini bir saat boyunca dinleyen gazetecilerin hazırladıkları sorular ellerinde kaldı.. Basın toplantısının ruhuna uygun olan, soru-cevaba izin verilmedi.. Paketin detaylarını öğrenemediler.. Başbakan ne söylediyse o.. Gazetecilere soru sorma hakkı verilmedi.. Kameralara, model olarak kullanılmışlardı..
Ancak basın toplantısından sonra binanın önüne çıkarak konuşan bu gazetecilerin hiçbiri bunu “dert” etmedi.. Hiçbiri eleştirmedi.. Herkes herşeyi kabullenmişti..
Başbakanın konuştuğu gazetecilerin dinlediği toplantının konusu, “de-mok- ra- tik- leş- me..”  idi.. O zaman insan aklına önce sen “ De-Mok-Ra-Tik-Leş..” demek geliyor..